V

MARIA VAN ENGELAND.

1662—1694.

Met den dood van Amalia van Solms, die in 1675 over-leed, was het stil en eenzaam geworden op het Huis tenBosch tot twee jaren later, in 1677, opnieuw eene prinsesvan Oranje er haren intrek nam. Het was de vijftienjarigegemalin van den stadhouder Willem III, de dochter vanJacobus, hertog van York, eerlang na den dood van zijnenbroeder Karei II, koning van Engeland. Schoorvoetend, on-willig zelfs was het jonge meisje den dertien jaren ouderenechtgenoot gevolgd. Onder eenen vloed van tranen had zijafscheid genomen van haren oom, den koning, en dienshof, en op den troost der koningin, eene Portugeescheprinses, die er haar aan herinnerde, dat zij zelve toch ooknaar den vreemde had moeten gaan en toen den koningnog niet eens gezien had, ten antwoord gegeven: „Ja,„mevrouw, maar uwe Majesteit kwam naar Engeland en ik„verlaat het!"

Waarschijnlijk echter ontsproot die droefheid over descheiding van het land harer geboorte meer dan de prinses