IQ2 AMALIA VAN SOLMS EN MARIA STUART.

bogen. „Hoewel haar inkomen betrekkeiijk kiein was (ais„weduwe gingen haar inkomsten nimmer het bedrag van„ƒ 120.000 te boven), was hare huishouding deftiger en„sieriijker ingericht dan die van menigen machtigen vorst,"schrijft de Engeische gezant, Wiiiiam Tempte, in zijnegedenkschriften. „Steeds werd zij uit gouden vaatwerk„gediend. Zij dronk uit gouden waterflesschen, een groot„gouden koelvat stond bij den maaltijd nevens haar en de,,sleutels van haar kabinet, kortom alie zaken, waarmede„zij gewooniijk in aanraking kwam, waren van massief„goud. Ik vermeld dit," gaat hij voort, „omdat ik het be-schouw ais iets, wat zelfs voor de grootste koningen van„Christenrijken geene gewoonte is en dat aan deze zijde„van Perzië geen voorbeeid heeft." Maar aan haren waariijkvorsteiijken zin paarde Amaiia spaarzaamheid en orde.Daarmede had zij de prachtiievende ievenswijze van FrederikHendrik mogelijk gemaakt; hoe rijk die ook was, hoe ver-kwistend die ook scheen, de fortuin der Oranjes werd erniet door gedeerd en door den statigen overvloed, waarinzij ais weduwe leefde en die de verbazing wekte van denEngelschen gezant, werd ook haar eigen inkomen nimmeroverschreden. Het aanzienlijke vermogen der Oranjesongeschonden te bewaren, achtte zij toen als nu eenenduren plicht, omdat zij, die zooveel had zien komen engaan, maar al te goed wist, hoe het aanzien der wereld,ook voor vorstelijke geslachten, van financieele zelfstandig-heid en grootheid afhankelijk is.

Intusschen drukte te allen tijde en op alles als een