AMAUA VAN SOLMS EN MARIA STUART. l8l

slagen van het lot, op eenmaal met haar geslacht in rangen eer hersteld, om reeds op datzelfde oogenblik van dezeaarde te worden weggeroepen. Voorwaar een levensloopzóó tragisch, dat een hard oordeel over haar optreden erdoor weerhouden wordt, i)

, IV

De oude prinses-douairière van Oranje stond nu alleenals voogdes over haren kleinzoon, wiens belangen zij zoudehebben te handhaven tegenover den raadpensionaris Johande Witt. Twintig jaren lang hebben deze vrouw en dezeman met dezelfde onverzettelijkheid lijnrecht tegenoverelkander gestelde belangen voorgestaan: zij bedoelde dewederoprichting van het stadhouderlijk gezag, hij wilde hetvoor goed vernietigd zien. Toch heeft tusschen deze twee,tot beider eer zij het gezegd, nimmer persoonlijke vijand-schap geheerscht. Amalia's schrandere geest wist de onge-meene verdiensten van haren grooten tegenstander te waar-deeren en hulde te brengen aan diens grootsche hoedanig-heden, ook waar die hare liefste wenschen kruisten. Boven-dien had de hartstochtelijke, heftige, opbruisende vrouw inde laatste jaren eene strenge oefenschool doorloopen in zelf-bedwang, in berusting, in wachten, geduldig wachten. Zijwist, dat zij alleen stond in de Republiek, zonder raad ensteun van een krachtig man; maar terwijl Maria Stuart

j Jhr. Mr. J. H. Hora Siccama, Onze Prinsessen, pag. 29.