i^.6

AMALIA VAN SOLMS EN MARIA STUART.

schilders en de beeidhouwers beter dan de dichters.

Frederik Hendrik stelde zijne gemalin hoog om haarhelder oordee], haren fijnen smaak, hare levendige deel-neming in de uitbreiding zijner schiiderijenverzameiing, inden bouw zijner iusthuizen te Rijswijk, te Honseiaersdijken te Buren, die om den heerlijken tuinaanleg, de prach-tige inrichting en vooral om de kostbare tapijten en denkwistigen overvloed van fraaie schilderstukken de verbaasdebewondering der buitenlandsche gezanten opwekten. Eenblijk van zijne toegenegenheid schonk hij Amalia door haar hetzoogenaamde Ffo/* in het Noordeinde, thans het

koninklijk paleis te 's Gravenhage, waarop hij om de daaraanverbonden herinneringen aan zijne moeder, Louise deColigny, eene bijzondere betrekking had in zijn testa-ment als douairie ten gebruike toe te wijzen. Voortdurendliet hij om harentwil aan de verfraaiing van dat gebouwarbeiden. De voorgevel werd door hem nagenoeg indenzelfden toestand gebracht, waarin die zich met detwee vooruitspringende zijvleugels thans bevindt; alleen detropeeën in de nissen van dien voorgevel en het hek, dathet voorplein placht af te sluiten, zijn verdwenen. Deinwendige inrichting was zoo rijk, dat Maria de Medicis,toen zij het paleis in het jaar 1638 eenige dagen bewoonde,over de pracht der behangsels en het huisraad harer kamerzoo opgetogen was, dat zij den prins in bedenking gaf eenen ander tijdelijk te doen wegnemen en door minder kost-bare meubelen te doen vervangen: zoo licht immers kon dooreen der leden van haar gevolg iets van al dat fraais worden