lz).0 AMALIA VAN SOLMS EN MARIA STUART.

bij feestelijke gelegenheden den sleep van het prachtgewaadvan een Nassau of Solms. ')

Den Haag was destijds de diptomatenstad bij uitnemend-heid en daar de stadhouder ze!f de onderhandeiingen metvreemde mogendheden leidde, was het op het stadhouder-lijk kwartier een voortdurend komen en gaan van autori-teiten, die bij den prins op audiëntie gingen. Reeds spoedigechter, naar graaf Friedrich Dohna, Amalia's zusterszoon, inzijne verhaalt, begon de prinses haren ge-

maal den arbeid te verlichten door vooraf kennis te nemenvan wat er werd verlangd en den prins daarvan mede-deeling te doen. Allengs werd het zelfs de gewoonte, datniet alleen de officieren en de leden der Staten, maar ookde buitenlandsche gezanten eerst bij de prinses hunne op-wachting gingen maken en deze raadpleegden. Amaliadeelde dan vervolgens het geval mede aan den stadhouder,hoorde diens goed- of afkeuring en gaf daarna den aan-vrager te kennen, of het raadzaam was te vertrekken danwel zich tot den prins te begeven. Het is echter te veelbeweerd om hierin een heerscltzuchtig streven te willen zienen Amalia van Solms te willen vergelijken met koninginElisabeth, keizerin Maria Theresia of Katharina 1! vanRusland, gelijk haar biograaf Kleinschmidt heeft gedaan. '-)Van eigenlijken invloed op de besluiten van den prins valtniets of althans niets met volle zekerheid te constateeren.

') R. Fruin. De jeugd van Louise Henriëtte van Brandenburg.Gids, 1866. II pag. 530.

") Dr. Arthur Kleinschmidt. Amalia von Oranien. pag. 14.