113

LOUISE DE COUGNY.

te stemmen jegens zijnen oproerigen vasal. Zijnerzijdswenschte de koning niets liever dan eene verzoening met denhertog. In groot aanzien bij de Hugenoten, door zijn huwelijkmet Elisabeth van Nassau verwant met verschillende Duitschevorsten en sterk in zijne uitgebreide bezittingen, kon dehertog door zijn verzet allicht den pas gestiiden burger-oorlog weder doen ontbranden. AHe pogingen tot eeneschikking waren echter mislukt en reeds trok Hendrik IVzijne troepen samen voor een beleg van de sterke vestingSedan, waar de hertog zich had verschanst, toen Louise deColigny hem smeekte, haar volmacht tot onderhandelen tegeven. En werkelijk der prinses van Oranje gelukte, watde koning niet had vermocht. De hertog van Bouillon boodzijne onderwerping aan, en Hendrik IV berichtte zijne afge-zante tot loon in een eigenhandig schrijven, „dat de hertog„beloofd had hem verder goed en trouw te dienen en hij„om alles te vergeten."

Eene rijke erfenis hielp Charlotte Brabantine korten tijddaarna uit hare geldelijke moeilijkheden ; maar de vreugdedaarover werd Louise vergald door zorg en leed om LouiseJuliana. Deze was door het overlijden van haren echtgenoot,den keurvorst van de Palts, reeds vroeg weduwe geworden.Na een beleidvol gevoerd regentschap ten behoeve vanharen minderjarigen zoon, had zij het ongeluk om dezen,tot zelfstandigheid gekomen, te kwader uur de hand te zienuitstrekken naar de Boheemsche koningskroon. Zooals LouiseJuliana maar al te wel had voorzien, leidde die kroning vaneenen protestantschen koning in het oude Boheemsche rijk