LOUISE DE COLtGNY.

III

Ook het huwelijk van Maria van Nassau met den graafvan Hohentohe had Maurits' ongenoegen gaande gemaakt.De Duitsche edelman, die niet jong meer was en reedsonder Prins Willem had gediend, onderwierp zich noodeaan Maurits' opperbevelhebberschap; terwijl deze zijner-zijds hem zijn overwicht aan talent en gaven dikwijls maaral te drukkend deed gevoelen. Wederzijdsche ontstemmingen botsingen tusschen de beide zwagers groeven ook eeneklove tusschen broeder en zuster, en Louise voelde methare stiefdochter mede, als deze treurde om de vervreem-ding van eenen broeder, dien zij in de sombere dagen hunnerjeugd met moederlijke toewijding had verzorgd en gekoes-terd. En nauw was ten slotte ook deze zaak ten goedegekeerd, of Louise vernam dat de hertog van Bouillon,echtgenoot van Elisabeth van Nassau, onrustig en heersch-zuchtig van geest, zich te kwader uur had laten be-trekken in de samenzwering van den maarschalk Biron,die, onderhands aangezet door Spanje, tegen Hendrik IVin opstand gekomen was. De toeleg werd ontdekt. Hethoofd van den maarschalk viel op het schavot, terwijl dehertog van Bouillon nog juist in tijds wist te ontvluchten.

Bijna gelijktijdig met dit bericht ontving Louise de tijding,dat de hertog de la Trémoille onverwachts gestorven was,zijne weduwe achterlatende met zes jonge kinderen ennagenoeg geen fortuin. Ofschoon sedert eenigen tijd lijdende,haastte Louise naar Frankrijk terug, om beiden Elisabethen Brabantine in hare verlatenheid te troosten en te helpen,en tevens te trachten Hendrik IV tot vergevensgezindheid