LOUISE DE COLIGNY.

89

aandringen van den grootvader naar Frankrijk gezonden: hetkind zoude, zoo was beioofd, in de protestantsche belijdenisworden groot gebracht en was daarom toevertrouwd aaneene tante, de abdis van het klooster die,

naar algemeen bekend was, den hervormden begrippen wastoegedaan. Maar sedert was het kind overgedragen aan dezorg van eene andere zuster van Charlotte, de strengkatholieke abdis van het klooster /<? Sdw/g- (Vofv tePoitiers, en dit maakte Louise huiverig om nu ook deanderen af te staan aan de Fransche verwanten, door wiezij met aandrang werden opgevraagd; terwijl de koninginVan Engeland de weezen wel in alle plechtigheid den Statenaanbeval en verklaarde ze onder hare koninklijke bescher-ming te nemen, maar die bescherming uitsluitend liet be-staan in woorden en beloften, zonder er zelfs aan te denkenom haar petekind Elisabeth tot zich te nemen en op tevoeden. De kleine Catharina vond een vriendelijk tehuisbij hare peettante, 's Prinsen liefste zuster, de gravin vanSchwartzenberg; maar de vier overigen der zusters beslootLouise nu bij zich te houden en met zich te nemen, waar-heen zij zich begeven mocht, voorloopig in eigen onderhouden dat harer stiefkinderen voorziende door middel van deopbrengst harer bezittingen in Frankrijk. Bij de voort-durende binnenlandsche onlusten daar te lande was hetechter ondoenlijk die inkomsten geregeld te innen; eneenen pijnlijken indruk maakt het, in de eerste jaren naPrins Willems dood, zijne weduwe voor zich en voor zijnekinderen in brief op brief bij de Staten te zien aandringen