84

LOUISE DE COLIGNY.

beide peetvaders, den koning van Navarra en den koningvan Denemarken, Frederik Hendrik werd genoemd, werdmet vorstelijke staatsie en met groot praalvertoon ge-vierd. Het was echter ook de eenige openbare feest-viering aan het kleine hof, waaraan de prinses van Oranjedeel nam. Nog onder den onuitwischbaren indruk vanhet verledene en vol zorg voor de toekomst, trok Louisezich liefst terug in engen kring en wist daar denstillen, in veel teleurgestelde n man steeds inniger aan zichte verbinden. Bij haar in de bovenvertrekken van het oudeklooster, welke haar en den kinderen meer bijzonder terwoning waren aangewezen, vond de Prins weder eentehuis, een rustpunt na al de jacht en vermoeienis vanzijn openbaar leven. Het grootste gedeelte van den dagbracht hij bij haar en de kinderen in zijne particulierevertrekken door, slechts naar de ontvangkamers afdalendeop het uur van het middagmaal.

Zoo doorschreed Louise den 10^" Juli 1584 aan denarm van haren echtgenoot de vestibule, die naar de eetzaalvoerde, toen een jongmensch, de gewaande FranpoisGuyon, op den Prins toetrad en hem eenige woorden in-fluisterde. Door eene vage onrust gedreven vroeg Louisedezen, wie die man was, er bijvoegende: „dat hij haer„niet aen stond en dat hij een quaet gelaet had, dog de„Prins sloeg daer geen acht op. Nae den maeltijd, des„naemiddags te twee uren, quam hij aen de deur van de„zael, daer de prins gegeten had, staen, alsof hij hem„wilde opwachten, en de Prins uytkomende, vroeg hij nae