82

LOUISE DE COLIGNY.

Charlotte van Bourbon het leven had gekost; het zwaard,dat deze door de ziel was gegaan, bleef opgeheven omhare opvolgster te treffen. Het kon haar bovendien nietonbekend zijn, dat het Nederlandsche volk hoogst ongaarnezijnen leider eene Fransche vrouw zag huwen; haar, diehet lijden van een leven in ballingschap zoo smartelijk hadgevoeld, moest het zeer zwaar vallen om zich voor goedin den vreemde te vestigen. Rijk, jong en schoon, voeldezij zich gelukkig in den kring harer verwanten; zoude zijhet ook zijn aan het hoofd van een groot gezin van nietminder dan tien kinderen uit drie verschillende huwelijkenen aan de zijde van eenen echtgenoot, die niet jong meerwas, die onder veel teleurstelling en miskenning gebogenging en door zware geldzorgen werd gedrukt?

Toch heeft Louise de Coligny de hand van den Zwijgeraangenomen. Had niet haar vader in een verbond tusschende Hugenoten in Frankrijk en de Geuzen in de Nederlandenhet groote middel gezocht om te komen tot vrijheid vangeloof en van denkwijze in beide landen? Het was denagedachtenis van den grooten doode, die haar drong zichniet te onttrekken, nu zij wellicht iets kon bijbrengen terverwezenlijking van het streven, waarvoor hij was gevallen.

Den 12*^" April 1583 werd het huwelijk te Antwerpeningezegend. De eerste indrukken, die Louise er ontving,waren niet geschikt om haar opgewekt te stemmen. Degeaardheid van het volk, dat thans het hare werd, ver-schilde in zijne kalme bedachtzaamheid zoozeer van denlevendigen Franschen landaard en miste die fijnere be-