LOUISE DE COUGNY.

79

hadden en onder toezicht hunner tante, de weduwe vanAndeiot en onder de ieiding van hunnen ouden gouverneurhunne studiën voltooiden.

In dien stillen, rustigen kring, weldra het middelpunt eenerkleine kolonie van uitgewekenen, die er den grond legdender nog bestaande Fransche kerk te Bazel, herademdeLouise eenigermate na al den angst, dien zij had doorstaan.Zij was nog zoo jong en met hare broeders leefde zij inde toekomst, als deze hunne opvoeding zouden hebbenvoltooid en terug konden keeren naar Frankrijk, om daarhun leven te wijden aan de zaak, waarvoor hun vader ge-vallen was. Drie jaren later keerde de oudste, Franqois*,terug om zich te voegen bij den prins van Condé, die deoverblijfselen van de partij der Hervormden weder om zichtrachtte te vereenigen. Weldra wist ook Hendrik van Navarra,die nog steeds te Parijs gevangen gehouden werd, te ont-snappen en zich bij de zijnen aan te sluiten, en binnenkorten tijd bleken de Hugenoten, die men in den St.Bartholomeusnacht gemeend had voor goed ten onder ge-bracht te hebben, weder sterk genoeg om de regeering tedwingen tot den vrede van Beaulieu (Sept. 1576) opvoorwaarden, zóó voordeelig, als zij nog nimmer aan deProtestanten waren verleend. In de toepassing bleven debepalingen van dit edict wel weder, als altijd, eene doodeletter; maar door de daarin toegekende amnestie wasallen ballingen de terugkeer naar het vaderland mogelijkgeworden. Louise vestigde zich nu te Lierville, een der

* J. Delaborde. Francois de Coligny.