62

LOUISE DE COLIGNY.

het wakend oog van protestantsche ouders, ais kind reedsverbonden aan de Kerk der Hervorming, waarbij Chariottezich eerst na langen in- en uitwendigen kamp kon aan-sluiten, heeft de tien jaren jongere Louise moeten strijdenniet zoo zeer om het bezit ais wei om het behoud: inverzoeking gebracht, minder nog ais jonge vrouw door dehitte der vervoiging, die ook zij in ai hare feiheid heeftdoorstaan, dan wel in iater jaren door twijfel aan de recht-vaardigheid eener zaak, die iiefde predikte en wier dienaarsdikwijis zoo liefdeloos optraden; die, eens vrij gemaakt, inzich zeif verdeeid bieek; wier aanhangers, na zoo zwaarverketterd te zijn, zich niet ontzagen de broeders onderiingte verketteren. Moeilijk werd het dan om aan de groottevan den schat te blijven gelooven, ziende op de aardenvaten, waarin die was nedergeiegd.

In vertrouweiijken omgang met haren vader, met deneersten voorvechter in Frankrijk van het begripwy/zefal, had Louise dat begrip met geestdrift in zich op-genomen. Maar hoe weinigen in die dagen waren er rijpvoor, hoe veien bleef het, als bijvoorbeeld aan Chariottevan Bourbon, geheel vreemd; niet omdat men onvatbaarzoude zijn geweest om den plicht van verdraagzaamheidte erkennen, doch omdat vooraf een ander pleit beslechtmoest zijn. Men streed met inspanning van alle krachtenden strijd om vrijheid, om eigen geestelijk bestaan: devraag, hoe, als die vrijheid was erlangd, zich te verhoudentegenover andersdenkenden, welke verplichtingen het bezitvan den vurig begeerden vrede brengen zoude, hoe dan