38 CHARLOTTE VAN BOURBON.

oorlogen zoodanig verrijkte, dat hij, die als jongmenscheen der armste edellieden in Frankrijk was geweest, opzijnen ouden dag voor een der rijksten gold. In zijn gezinduldde de strenge, heerschzuchtige man tegenspraak nochverzet. Zijne dochters, zoo besliste hij, moesten den bloeivan zijn Huis helpen bevorderen, de oudsten door aan-zienlijke huwelijksverbintenissen, de jongeren door eenevroegtijdige verzaking van de wereld in de geloften vanhet kloosterleven, ten einde door haren bruidsschat geeninbreuk te maken op het vaderlijk erfdeel, dat zoo onge-schonden mogelijk op zijnen eenigen zoon, den prinsvan Auvergne, moest overgaan. Op zijn aanzoek werdzijne vierde dochter, Charlotte, dadelijk na hare geboortedoor de zuster der hertogin van Montpensier, toenmaalsabdis der aanzienlijke abdij van Jouarre met haar jaarlijkschinkomen van 100.000 A'was, tot opvolgster aangenomen.Slechts weinige dagen oud, werd het kind reeds naar hetklooster overgebracht en vielen daar de deuren achter haardicht; tot de aflegging der gelofte, tot de wijding als abdiszoude het evenals bij hare oudere zuster nu verder wel vanzelve komen. Naar aanleg en roeping werd niet gevraagd.

Maar terwijl de oudere zusters zich volgzaam lietenuithuwelijken of zich wijdden aan het kloosterleven, al naarde vader verkoos, gaf Charlotte, toen zij opgroeide, intoenemende mate blijken van verzet tegen de opgedrongenlotsbestemming, van afkeer van den geestelijken stand; entoen hare tante stierf, weigerde zij zonder omwegen dehaar toegedachte opvolging als abdis. Desniettemin werd