9

leerden plaatsen dezelve zelfs eerst in de zesde eeuw (1),zij konden dus ónmogelijk de schrijvers uit de twee-de, derde en vierde eeuw, stof tot hunne geschiedkun-dige narigten leveren. Maar ook aangenomen, datdeze apocryfe hoeken in de eerste eeuwen bekendzijn geweest, gelooft de heer ELLEXBORF dan wel,dat de eerste kerkelijke schrijvers en oudvaders zulkeverstopte neuzen gehad hebben, dat zij den kwalijkriekenden adem der Apocryfen niet ruiken konden?Hoe nader men aan de welriekende bron is, hoe ge-makkelijker men de valsche vermengingen gewaarwordt. De oude kerkvaders lieten zich niet zoo ge-makkelijk bedriegen , als men voorwendt. De H. IRE-NJEUS, welke door ELLENBORF als de eerste, die zichde geschiedenis van PETRUS te T?o?Me liet wijs maken ,wordt opgegeven, wist de apocry fe van de echte schrif-ten en narigten naauwkeurig te onderscheiden; hijspreekt er breedvoerig over in het eerste boek tegende ketters (2) zoo ook EPirHANius (8) ATHANASius (4).

(1) ceyrg r. <%7M.y 7toc

(pROCHORI-UKl) C07M%rc;7M%M7K LUMPER 7%y?07*. 7073.

I pag. 466.

(3) &onc

yeTycrain , y^ae (7taare?i.'czj aJ

^^C7^a^ora7a, Cap. 20, ct7^. Jfa-MMcfz! , yo7a. 1.

(3) Cp0^oJo7*M7a MOTa^a , gMO

%aan% , per F^WMja^o/:c77t , tptz&MF c^a?a co?t/?cifo^

<%37R a .* ve<?a% a JACOBO, MATTH^o, cf

^c^pMJMcc7/^y7ac?Tj, K 23. A 147, et&Y. J^c^ar.

(4) apoon/p7tA FM/;? /tac7T^co?'M7a co?a?ac?^a?a., ar^ra^a

aM^/zB7i^ ^c?apo?*a , ae , ^p.?^

, jEpa'-ff 39, yio?A ƒ, pa^. 767, c&'%.