18

te geven, wegens het toebrengen van een slag aan een der oproermakers, kreeg hij te bestijgen en had hij,hetgeen hij den schrijver dezes dikwerf verhaaide, aan dat kwade paard zijn ieven te danken, want niemanddurfde het genaken en over de hoogste barricades vloog het moedige dier ais een hert.

Hij werd Generaai-Majoor in 1838; Luitenant-Generaal in 1845 en tevens Opperbevelhebber van de vestingMaastricht en der troepen in het hertogdom Limburg. Hij was Adjudant des Konings in buitengewonen dienst.

Van de Nederlandsche orden had hij het Grootkruis van den Nederlandschen Leeuw, was Kommandeurvan de Eikenkroon en Ridder 3° klasse van de Militaire Willemsorde. Meermalen is hij met zendingen naar hetbuitenland belast geworden.

Ter gelegenheid van den opstand in België, schonk de Prinses van Oranje, AnnaPaulowna, aan den AdjudantGraaf van Limburg Stirum, een prachtigen eeresabel. Het gouden gevest prijkt met de fijnste diamanten:aAmatist, Nëophite, Nacre de perle en Aigue Marin (ANNA)a; aan de andere zijde staan de woorden te lezen,in goud-relief: ((Voor zelf-op-offeringB, en het jaartal 1831.

Drie zoons en twee dochters hebben hem overleefd.

Zijn weduwe werd eerst Dame du Palais van de Koningin-Moeder, daarna Grootmeesteresse aan het hofvan de Groothertogin van Saxen-Weimar-Eisenach.

23. PIETER HENDRIK, Graaf van Limburg Stirum.

Geboren 30 November 1792. Sterft 20 December 1875 te 's Hage.

Hij trouwde: 1° Martha M. J. A. Alting Seberg, dochter van Willem Arnold en Margaretha van de Hoeve;2" Elen Drayton, dochter van Edmund en Mary Stephard uit Engeland.

Op den 5 Julij 1814 benoemd tot Adelborst 1° klasse der Marine, ging hij 30 Augustus daaraanvolgende inden landdienst over als 2° Luitenant der artillerie.

In 1823 werd hij Adjudant van Z. K. H. Prins Frederik den Grootmeester der artillerie. In 1825 benoemd totKapitein. Hij maakte, als Adjudant van Z. K. H., den tiendaagschen veldtogt mede en was tegenwoordig bij degevechten van Hasselt, Bautersen en Leuven. Na het eindigen van het gevecht bij Leuven, en terwijl de daaropvolgende onderhandelingen plaats hadden, werd een hevig kanonvuur uit de stad op onze troepen geopend. DeKapitein van Stirum werd als parlementair derwaarts gezonden, om den Bevelhebber der stad de reden te vragenvan deze schijnbaar verraderlijke handelwijze. Hij kwam spoedig terug met een officier, die zijn leedwezen betuigdeover het gebeurde, dat geheel strijdig was met de stellige bevelen van den opperbevelhebber der troepen aldaar.(Zie Bosscha's Willem II, bi. 571).

Wegens een in dienst bekomen verminking werd hem pensioen verleend, met den rang van Majoor, opden 20° Mei 1835, terwijl hij later de benoeming ontving van Hofmaarschalk bij Z. K. II. den Prins Frederikder Nederlanden, welke betrekking hij tot in hoogen ouderdom bekleedde (tot 1870). Behalve meerderebuitenlandsche orden had hij de beide Nederlandsche Ridderorden en het Grootkruis van de Eikenkroon.

Twee zonen (een uit het tweede huwlijk) en twee dochters liet hij na. Allen zijn gehuwd.

24. SAMUEL JOHN, Graaf van Limburg Stirum.

Geboren 2 Mei 1798, gestorven 30 Augustus 1875, op den huize Schoonoord, bij Doorn.