ANNOTATIONES.

Codex manuscriptus, quem prelo inandari curavimus, anno153'2 absolutus, inchartapergamena est exaratus. In textu edendo quarumdam vocum scribendi ratio, etiamsi ali-quando minus proba, servata est tamen ; tabulae ad fidem codieis accuratissime redditae;complementi gratia additae tabulae referentes mausolea Christophori et Nicolai Schidlovi-eioruin necnon sigilla et bracteatum nuinmum Christophori. Libri auctor est ignotus, ne-que in eo exquirendo morari visum. Codicis meritum totuin in tabulis positum, quae juremerito praestantissimis Polonicae Iconographiae monumentis adnumerari possunt.

De causis edendi voluminis paucis supra praefati sumus; hoc loco nonnulla de stirpeSchidlovicia, quae genti Odrovansinae adscribitur, adjicere libet.

Populorum versus orientem ac septentrionein Europae degentium primordia non solumanteChristum natuin, sed et sequentibusaliquot seculis densacaligine esseobruta notumest;posterioris autem aevi, annaliuin nostroruin scriptores, pio illo studio ducti, quod populostenerae adhuc aetatis ad exornandas avoruin cunas impellere solet, passiin dispersa anti-quitatis vestigia atque praeclara gesta per orbem terrarum celebrata, iisdem tribuere nondubitabant, minime solliciti utrum relata, iis temporibus quibus illi vixere, historiaeveritati, temporum habitui et ceteris critices rationibus congruerent necne. BartholomeusPaprocius (Paprocki) in plurimis libris, quos de steinmatibus Polonorum ediderat, prae-sertim autem in eo, qui inscribitur « Zrcadlo Slawneho Markgrabstwa Morawskeho »(Speculuni inc/yti Marchionatus Moruviensis ), Olmutzii, 1593, de origine nominisOdrovans (Odrowaz, Odrowonsch, Odrowanz) tractans, originem ejus ad regem quein-dain Marcomannorum refert, atque de imperatore quodam Ivone Tratiano aut Tratanoqui circa annum 190 post Christum regnasse dicitur, multa fabulatur. Pessina de Czehorodannalium Moravicorum scriptor, de Odrifausio quodam Moravoruin heroe praeclara ali-quot facinora refert, quae infra adscribi visum est'. Simon Okolski, stenimatum Poloni-

1 Johannes Pessina de Czehorod, episcopus Saman- continuatione ita refert, fol. 170. « Odrifausius porro,

driensis in Marte Moravico (Pragse, 1676), fol. 159, cujus liic fuerat semel atque iterum mentio, est, ut reor,

uhi de bellis a Moravis cum Carlomanno, filio Ludo- herosille, Saulus nomine, vel unus ex posteris illius ejus-

vici Germani, anno 869, tractat, ea habet « quihus dem cognominis, qui cuidam giganti e Graecia juxta alios

(ducibus Carlomanni) quum festinassent obviam Cun- e Bulgaria advenas in aula regis Moraviae alios ad cer-

dackerus et Odrifausius (annales Francorum Aras- tamen provocanti, lahium superius una cum mystaci-

fizonem nominant) heros bellica virtute atque animi hus, singulari audacia, nec minori animi fortitudine

fortitudine insignis cum expeditiori manu a Radislao detraxit, et quem idcirco rex Odrifausum, id estdetrac-

missi. Cundackerus pugnando interficitur; Odrifausius torem mystacum ( ocLre , detraho, avello, et waus mystax,

quumsesepraesenti periculo, aegre licet, nec sine vulnere polonice wons ) appellavit ; simul et mystaces sa-

explicuisset, etc., e manibus hostium se proripuit. » De gitta per medium transfixos prout ille regi viderehoc praelio Strahus monachus Fuldensis, cujus ahbas Si- cupienti ostenderat, in clypeo suo militari ferre jussit. »

gifridusexpeditioni huicaderat, in annalium Francorum Okolski in Orhe Polono (Cracoviae 1641 ), fol 299,

D.