m
1288—1317.
207
3OT*a^ls*
Acta primitus in Mescliilche, 1288., 4. idus Octobris, indictione 2"). Das Siegel des Grafen Mangold vonNeuenbürg stark beschädigt. Perg. Or. Sigmaringen. F. Domänenarchiv. S.
a) Nach dem Worte »primitus«: sollte man eine Doppeldatierung vermuten; dieselbe findet sieb aber nicht.
2) 1290, Jan. 15. Wald. Anna abbatissa et conventus monasterii in Walde deeimam suam apudHodorf prope Meßkirch vulgo der von Ehingen zehende dietam, comparatam ab Hainrico milite dicto deEhingen, ipsis iure proprietatis pertinentem, sicut plenius patet in instruniento super hoc confecto, Rüdolfodicto Arnolt, civi in Meßkirche, iure feodi censualis vulgo cinslehen appellati cum deeimalibus maioribus etminoribus concedunt pro dimidia libra cerae ponderis Meßkilchensis in festo Nativitatis domini sibi annuatimpersolvenda nomine census. Concedunt eidem etiam potestatem hanc deeimam vendendi, obligandi et alienandi)dummodo census praedictus ipsis conserventur. Deeimam eisdem, quibus Rüdolfus eam alienaverit, sub censuet iure praedictis concedere debent et nullo tempore de deeima dieta Rudolfo controversiam inferent. Testes:dominus Walthems dictus Denger de Salem, dominus Rüdolfus de Walde, sacerdos, dominus Cünradus, sacer-dos de Walde, Fridricus Hainricus dictus Orden, Dietricus de Hodorf, Cünradus Sartor, Burchardus dictusWeber, Hainricus dictus Habs, Ber. dictus der Schaffer, Hainricus de Constantia, Burkardus Pistor, Conradusde Petri Domo, fratres seu conversi nostri cenobii, Conradus dictus de Luter, Burkardus dictus de Baden,Hainricus dictus Durand, Hainricus Faber, filiaster praefati Eüdolfi dicti Arnolt. Acta sunt hec apud cenobiumprefatum, quod dicitur Walde, in domo plebani nostri, 1290., 2. idus Januarü, indictione 9. Das Originalsiegelte die Aebtissin von Wald. Zimm. Kopialbuch I, 43 v ).
3) 1305, Juli 18. Scheer. Adelhait, Rudolf Arnolts sei. Tochter von Meskilche, und H. Schappel,jhr Ehewirt, vertragen sich mit dem Kloster Wald über den Hof zu Hovdorf bei Meskilche, den der Houenerbauet. Adelhait behält die Nutzniessung des Hofes auf Lebenszeit, dann fällt er wieder an das Kloster.Zeugen: „Graf Eberhart von Landowe, her Bur. der ritter von Eberhartzwiler, her Johannes von Hornstainder ritter, her Ysenhart der ritter, C. Schiltunk der uogt von Mengen, C. von Hornstain der lange, vnd H.von Hornstain, Bur. von Tierberc der iunge, Wal. von Phullingen, Alber. Hurst der Schiltower, C. von Tal-hain, Arnolt Gremse, her Eghart von Rischah der ritter, Bur. uon Rischahe, Appe uon Rischahe". Beschaehzer Schere, 1305, an dem liebsten sunnuntage vor st. Mariun Magdalenun tage. Es hängen von den SiegelnH. Schappels, C. Schiltunk, der Bürger von Sigmeringen und der Truhsezen von Meskilche noch die 2 ersten,aber eingenäht. Perg. Or. Sigmaringen. F. Domänen Archiv. S.
4) 1309, Febr., Wildenstein und MessMrch. Herr Anshelme von Wildenstain, Ritter, und Ans-helm und Anskelm, seine Söhne, geben dem Kloster Bvren die Eigenschaft der Hvpwise zu Hodorf bei Mes-kilch, welche Algos von Hodorf, gen. Rempe, dessen Söhne Algoz und Hannes und deren Mutter von ihnenzu Mannlehen getragen und nun um 8 Jt A Costenzer Münze an das genannte Kloster verkauft haben. DieVerkäufer sollen des Klosters Gewähren sein und die Wiese von demselben gegen 14 ß ^ Const. Zins zuLehen tragen. Und beschaeh dis zem erste ze Wildenstain vf der bvreh und wart dar nach vollefvret zeMeskilcli in der stat in Cnophes hus, des sniders, do man zalte von gottes gebvrte drv zehen hundert iarvnd aht iar, vnd waz in dem nvnden iar, vnd in dem manot, den man haizzet Hornvnc. Vnd waren daranEberhart der Zimmerman, vnser amman, vnde Burcart der keller von Lvttelingen vnd Albreht von Wlfliginvnd maister Virich von Meskilch vnd Ber., dem man spricht der Hvnt, vnd Wolfrat von Talhain vnd Hain-rich Stappel vnd Wernher von Schenloch vnd Hainrich der Wilde vnd Cvnrat der Suter von Rotwil vndBerhtolt der Schnider, dem man spricht Cnophe, vnd C. Sigli vnd Cvnrat der Mvrer vnd ander biderbe lvtevil, die wir dar vber ze zvge geben, si sigen vnser gnoz oder vnser vngenoze. Der Brief ist gefestet mitdem „wahrzaichen" des Insiegels eines der Aussteller. (^ 28:39 mm, IV A 1, im Siegelfelde Dorn; f S'.AN..LMI.MILIT....S . DE .IVSTINGEN.). Perg. Or. Sigmaringen. F. Domänenarchiv.
5) 1317. Anshaln von Wildenstain versöhnt sich mit Hainrich Liitolt von Talhain und gewinntihm zum Freund auch seinen Bruder, den Chorherrn von Costenz; besonders verträgt er sich mit ihm in Be-treff des Führs Gut von Hodorf, wofür er (Anshaln) 3 ^ Costenzer Münze erhalten hat. Entsteht Streit
mSss
lllNii
■