1111.
49
3) Zwischen 1122—32.
Item Reginhardus cum uxore sua S. mansum unum apud uillam Zartun et dimidiam partem laci(sie) ad Ueltperk nobis tradidit, nidentibus et audientibus his liberis hominibus: Waltliero de Wilheim, Craftde Opflngen, Berewardo de Dencelingen, Berlitoldo de Deningen, Lamperto de Adellrasen, Livcilino de Uf-husen.......
4) Zwischen 1108—32.
Notum Christi esse fidelibus cupimus, quod beatg memori§ domnus Eppo abbas quoddam concambiumfecit cum duce Conrado pro utilitate ecclesig sibi commisse. Dux namque curtim.quandam apud Uilingen sitams. Petro tradidit et pro ea agrum quendam, qui fuit cuiusdam liberi hominis, nomine Heroldi, uicissim re-cipit, situm in loco, qui uocatur Pücintal. Huic commutationi interfuerunt de domo eius: Berhtoldus de Mülin-heim, Heinricus de Vilingen, Odalricus de Tähswanc, Burgolt de Friburc et aliiquam plurimi.....
5) Zwischen 1111—22.
Wernherus de Teiningen et frater eius Gerunc unä cum fllio suo Wernhero, quiequid allodii in bislocis, scilicet apud Teiningen et Danchingen et Aspa habuerunt, Petro apostolo proremissione peccatorumsuorum donauerunt.
Lampertus de Friburc, quiequid allodii apud Vilingen et Walthusen liabuit, s. Petro pro saluteanimg sue et parentum suorum per manum Amelungi liberi hominis delegavit ').
Einträge im Eotulus Sanpetrinus, zuletzt herausgegeben von v. Weech im Freiburger DiöcesanarchivXV, 144, 147, 152, 162, 166, 167, 168.
1) Die Zeit dieser Einträge bestimmt sich nach den Gruppen, zu denen sie im Rotulus gestellt sind. DieGruppe, zu denen obige Einträge unter 1 gehören, nennt als ihre Zeitgenossen den Abt Eppo von St. Peter (1108—32) und den Herzog Berthold III. von Zähringen (1111—22). No. 2 gehört in die Zeit des Herzogs Berthold IV.von Zähringen (1152—86). Die Gruppe von No. 3 nennt als Zeitgenossen den Abt Eppo und den Herzog Konradvon Zähringen (1122—52). Der Eintrag No. 4 fällt in die Zeit des Abtes Eppo. Die Einträge von No. 5 endlichfolgen unmittelbar auf eine Angabe, welche den Zähringer Berthold III. nennt.
)f%aK
1111, Sept. 4.
Mainz.
81. Heinricus V. possessiones monasterii Schafhusa confirmat, inter quas in Övil-
tingin et in loco Happinmuli 3 mansi et 1 tresiusiurnale sunt, allodium Bertholfide Grimundi et uxoris suae Iunzilae in Wilare, praedium Bernhardi et uxoris Berthaein Seegga cum lacu Titunse, item Grerungi et Waltheri praedium in Wizin cumecclesia. Albertus Moguntinus archiepiscopus et archicancellarius recognovit.
Data 2. nonas Septembris, 1111., indictione i., regnante Heinrico IV. regeBomanorum anno 6., imperante 1. Actum est Maguntie.
Quellen zur Schweizer Gesch. III, 79—82 (nach Perg. Or. Schaffhausen), Stumpf II, 260 als Fäl-schung bezeichnet.
1) In einem weitern Freiheitsbriefe des Königs Konrad in. von 1145 werden unter den Gütern desKlosters genannt: allodium Gevehardi episcopi Constantiensis in Mouvenheim, praedium Heinrici deEvenwilare Mistelbrunne, Mouvenheim, redditus Manegoldi et uxoris eius ac filiae in Wilare cum aliis simultraditis, praedium Walteri in Wicen et aliorum, praedium Arnoldi in Stedebach cum suis pertinentiis. (A.a. 0. HI, 113—117.) Dagegen nennt der Freiheitsbrief Friedrichs I. von 1189., April 26., von hier zu er-wähnenden Orten nur die ecclesia Wiezzen (Fickler, Quellen und Forschungen zur Geschichte Schwabens undder Ostschweiz 66).
V. 7
TaXl
n$F
i&JEfel
jSflfSl«
S$
W*-
'■>"
^
jjSIS
Sil
H^L
'. ,- ■ -".V ■
M