SäKs3ajra
I ^
42
1095-1099.
templatione retraheret. At vero vulgus insolens et, sicut est natura rusticorum, moribus importunum atquead inferendam iniuriam pronum, furibundum ac plena insania evomit in Theogerum mille convitia, dicens:eum in aliena iura irrumpere suaeque ditionis solum incolere; non oportere monachos vel aestimari vel dici,qui de rapina viverent, qui locum, quem in varios usus olim ipsi communem habuerant, sibi proprium fecissent;postremo illos nihil novum quidem moribus suis facere, ad quorum cupiditatis Matus explendos non mariaomnia non terrae sufficerent, nisi etiam exiguum illud, quod supererat nemoris vel cespitis, retentarent. Hloin tempore Berctholdus frater Gebhardi episcopi Constantiensis in Alemania ducatum tenuit, vir scilicet seculinegotiis occupatus, tarnen admodum cbristianus, qui sanctum illum et virum et locum pio semper venerabaturaffectu. Enimvero homines illi, velut equi indomiti spiritu nequitiae feruntur, effrenes atque in servum deityrannice saevientes, iam omne eius monasterium ab stirpe evertere cogitabant. Multis a sancto viro pre-cibus, multis ab ipso duce terroribus saepe retenti sunt. Iterum molinntur, iterum minis ac supplicationibussuperantur. Ad ultimum, cum hostis ille versutus non die non nocte eos instigando quiesceret, ad everten-dum, ut diximus, omne illud monasterium alii sparos, alii lanceas, alii sudes praeacutas, uti unumquemquecasus armaverat, manu ferentes adveniunt. Nunciatur interea duci, omne id hominum genus armata iammanu ad opus tarn triste procedere; nee dubium, quin in proximo videat et in loco, quod lugeat, et in Theo-gero, quod doleat. Quibus continno retractis ex itinere, quo tenderent, immo quid intenderent debita cumindignatione perquirens, ubi parum oportunis eorum responsionibus mitigatus, sciens genus servorum non nisiverberibus coerceri, per suos officiales virgis unumquemque compeseuit; sieque tantam multitudinem totammaerentem, partim inermem abire permisit. Tum vero accensis animis saevire acrius, ac nova in dies moliricontra dei servos, idque tantum agitare coeperunt, quatenus et locus in solitudinem redigatur, et vir deicum suis non sine iniuria longius repellatur. Haec Ulis voluntas, hoc consilium fuit; sed de his dominuslonge aliter statuerat. Accepta quidem oportunitate arma corripiunt, ac sese mutuo cohortantes locum adeunt,mirum in modum gaudente diabolo, quasi id tandem, quod diu moliebatur, expleverit. Iamque ad fores mo-nasterii fortis ille exercitus eminus propinquabat, Theogero cum suis sacra de intus missarum sollempniacelebrante. At illi vix prima limina ingressi, ubi psallentium voces exaudiunt, mutata sententia arma ani-mosque deponunt, ecclesiam supplices adeunt, de his quae contra, virum sanctum stuite commiserant, veniampostulantes. Unde quis dubitet, hanc Theogeri fuisse virtutem, qui homines furiosos, quos praepotentis ducisauetoritas tum minis tum supplieiis coercere non potuit, fusa ad deum oratione compeseuit, ut et illi gratiasagerent, se errori suo non fuisse permissos, et fratres, qui sub eo domino militabant, pacem et tranquilli-tatem se gratularentur adeptos. Omnes itaque, qui venerabilem virum mortali fuerant odio persecuti, cumeo in gratiam redeunt, eumque ut patrem patriae diligere et venerari ineipiunt, dona offenint xeniaque trans-mittunt; complures etiam se suaque omnia dedentes, habitum religionis assumunt. Sieque factum est, utetiam pars villae illius cum non modica quantitate agrorum in ius ecclesiae eiusdem legitima donatione per-venerit.
Aus der Vita Theogeri abbatis S. Georgii et episcopi Mettensis; Monum. Germ. SS. XII, 455.
1) Diese Zeitbestimmung gründet sieb auf die Mitbenennung des Herzogs Bertbold von Zähringen, der1092—1096 Gegenherzog von Schwaben war. Ohne nähere Begründung setzt der St. Georger Archivar P. Lenzdiese Ereignisse in das Jahr 1095, s. Zeitschrift f. Gesch. d, Oberrheins IX, 221.
71, Vor 1095, Jan. 16 Alpirsbach; c. 1099, Rotweil.
Rötmannus de Husin, Adelbertus de Zolro et comes Alwicus de Sulzo mona-sterium Alpirsbach fundant. Tradunt 1095., indictione 3., 17. kalendas Februarii inconsecratione oratorii monasterii eidem inter alia per manus liberi hominis Bernhardide Vlörin praedia et maneipia inHasela. Testes 1 ): Comes Alwicus, comes Gotefridvs