Exkurs I. Lediglassung und Freilassung.
309
ipsorum fratrum petitione inducti eos in ministeriales recepimus et iuraministerialium ipsis contribuimus."
5. Bd. 2, Nr. 249. 1227. Der Graf von Hallermund lässt gegen denEmpfang von Geld zwei litones ledig und übergibt sie dem Michaels-kloster als Ministerialen: „manumittentes hac conditione ecelesie sanetiMichahelis ministeriales contradidi, ut ipsi pro se duos vice concarnbiimichi reconsignare procurent, quod et fecerunt." Eine EreilasBung zuLandrecht liegt evident nicht vor, manumittere hier gleich lediglassen.
6. Nr. 669. 1242. Rechtsgeschäft zwischen den gleichen und sehrähnlich. Der Graf: litonem . . . a iure, quod in ipso habuimus, liberumdimisimus et ecelesie ... in ministerialem pro salute nostra tradidimuset eius loco in concambium quendam ... in litonem recepimus."
7. Nr. 720. 1244. Abermals dieselben Parteien, nach demselben For-mular gearbeitet wie Nr. 669. Gegen Geld werden sie als Ministerialenpro salute nostra tradiert, „a iure . . . liberos dimisimus".
8. Westf. ÜB. 7, Nr. 2628. Wilhelm von Ardey „manumisit . . . ita,ut libere ad cuiuscumque doruini ministerium possent diverti". Um 1300.
9. Ebenda Nr. 1209 a. Zu 1265. Graf von Limburg „filium eius, quinoster fuit mim'sterialis, proprie donavimus libertati, ita quod sanumhabet arbitrium ubi voluerit se ministerialem conferendi".
10. Ebenda Nr. 1498 a. 1274. Abt von Werden: „nostrum ministeria-lem a dicto iure ministerialium quitum dimittimus et solutum et iuspredictum quod habuimus in eodem presentibus litteris resignamus, dantessibi potestatem divertendi se, quo sibi visum fuerit expedire."
11. Ebenda Nr. 967. 1257. Edler von Lippe: „ministerialem nostramdonavimus libertati cum pueris suis." Der Gatte Ministeriale (Hule).
12. Ebenda Nr. 1265. 1267. Bischof von Münster: „ab... ministeriali-tate absolvimus ... ita quod seeundum condicionem bonorum paternorumsuorum se libere divertere poterit quorsum volet."
13. Ebenda Nr. 1634. 1277. Erzbischof von Köln und Graf von Clevetauschen. Der Erzbischof: „manumittimus et liberam faeimus de iureministerialitatis, qua nobis . . . fuerat astrieta." Vgl. auch Nr. 1941.
14. Ebenda Nr. 2045. 1287. Edler von Ardey: „absolvo, dans eipotestatem transferendi se ad aliud dominium, ubi videbitur sibi expedire."
15. Ebenda Nr. 1395a. Grafen von Isenberg: „damus a nobis et abomnibus nostris liberam permanere."
16. Lacomblet 2, Nr. 622. 1271. Edelfrau von Holte und ihr Sohnüberlassen einen Dienstmann an Essen: „nostrum ministerialem ... liberumfeeimus et ab omni iure seu servicio ministeriali quitum dimisimus etsolutum ... in ministerialem . . . conferentes."
17. Eher ist bei der folgenden Urkunde, die wie das erst besprocheneStück aus der Summa dietaminum des Ludolf von Hildesheim stammt,