Druckschrift 
[Hauptbd.] (1910)
Entstehung
Seite
86
Einzelbild herunterladen
 

86

A. Schulte, Adel und deutsche Kirche im Mittelalter.

Andere Regeln stehen grundsätzlich auf dem Boden derAnschauungen Benedikts, aber sie verlangen, um Konfliktenmit den Herren unfreier Personen aus dem Wege zu gehen,den Erweis voraufgegangener Freilassung; in diesem Sinneschreibt der hl. Isidor von Sevilla, Leanders Bruder undNachfolger (f 636), und der hl. Fruktuosus, Erzbischof vonBraga 1 ).

Abhängigkeit vgl. Plenkers S. 39. Die Regula Magistri weicht eben-falls kaum ab, nur ist der wichtigste Satz so gefasst: „Non convertcntiservo pro merito nationis praeponatur ingenuus." Migne 88, Sp. 956. DerOrt der Entstehung ist noch nicht festgestellt. Vgl. Plenkers S. 51.

') Isidor, Regula monachorum Oap. 4 de conversis: „Qui in mona-sterio prior ingreditur, primus erit in cunctis gradu vel ordine; nee quae-rendum est, si dives an pauper, servus an liber, iuvenis an senex, rusticusan eruditus: in monachis enim nee aetas nee conditio quaeritur, quiainter servi et liberi animam nulla est apud Deum differentia. Qui tarneniugo alienae servitutis astrictus est, nisi dominus vineula eius dissolverit,nequaquam reeipiendus est; scriptum est enim: Quis dimisit Onagrumliberum? et vineula eius quis solvit (Job 39)? Onager enim liber dimissusmonachus est sine dominatu et impedimento saeculi deserviens et a turbisremotus. Tunc enim libera Servitute Deo quisque famulatur, quando nulliuscarnalis conditionis pondere premitur. Ubi enim iam suave iugum et leveonus Christi est (Matth. 11, 30), durum et grave est portare servitutem sae-culi." Migne 83, Sp. 872. — Fruktuosus behandelt diesen Punkt in derRegula monachorum nur kurz, vgl. Kapitel 22. De professione conversi:„Omnis conversus, cum ad coenobium venerit seque suseipi postulaverit,confestim in conspectu totius congregationis adduetus, seiscitabitur ababbate, utrum liber an servus, utrum bona et spontanea voluntate . . .Cumque eius spontaneam ad conversionem praeviderit existere voluntatemneque quolibet eum conditionis nexu astrictum esse perspexerit, aeeipietpactum eius, omnem suae professionis continens originem" und Kap. 23„Non enim generis dignitas aut rerum opulentia, quam quisque habuitin saeculo, vel aetatis grandaevitas exquirenda . . ." Migne 87, Sp. 1110.Weit genauer spricht sich die an die Aebte sich wendende Regula mona-stiea communis aus: „Monachi, qui ob religionis obtentum monasteriumingredi petunt, primum ante fores tribus diebus et noctibus exeubent, etex industria iugiter ab hebdomadariis exprobrentur; quibus diebus per-actis, postmodum interrogentur, utrum liberi sint an servi. Quod si servisunt, non reeipientur, nisi libertatem a proprio domino prae manibusattulerint praesentandam, caeteri vero sive liberi sive servi sint, divites

p8 S p (iwB 8 » S i