360NeunzehntesUMMIUS in Process. Judic. Disput.XVIII. thes. 4. num. 14.so theilet das Alterthum derselben eine nichtgeringe Beweis-Kraft mit, wie solches nebstvielen anderen.MOLINAEUS ad Consuet. Paris. Tit I.§. 5. num. 59.mit folgenden bewähret: Si tamen esset testi-ficata ab aliquo sive cognito, sive ignoto,& forte tanquam à Notario sine testibus at-testante, se vidisse ejusdem tenoris authen-ticum, & integrum originale, quamvis taleexemplum fuerit a sui principio funditusnullum, ut dixi. Tamen non audeo sim-pliciter dicere, quod, si sit de antiquo, &factis antiquis, nullam praesumptionemnullum indicium faciat. Quid enim, si èloco non suspecto, & à persona non suspecta prolatum sit, & ex re ipsa, vel aliis cir-cum santiis verisimilitudinem contrahat?Quare an, & quantum probet, aequi, bo-nique judicis arbitrio relinquo. Facit, quodvulgo per manus traditur in c. per causamde proba. in cap. illud de praesump. cumsimilib. in antiquis sufficere probationes,quales haberi possunt, quod sane intelligen-dum est, non ut qualiacunque etiam aliasnihil per se probantia sufficiant ad proban-dum in antiquis: Sed quod illa, quae per