208.Petro Socer Moysis, populum qui lucis ab ortumLatus ad occasum audiuit pro iure ferendoSic iagnuit. Tu iura sacri decernito cultus.Quod spectat mores, a' ijs committe probatis:Quique Deum metuunt, veraces sunt nec auari.Iusticia est depula olim sine luce manuqueNe personarum sit & acceptatio doni.Sunt ne hominum multae pro conditione petendae,Teſte quoq; Alberto, moderandæ iuris habena?Ne ceu castaneae praſecta haud teſta ſub igniRupta volat, bombumque, cies, sic fiat & ipsi.Auselius (Greuera rescrente) monebat amicumCesar, quod nonnunquam homini foret utile quiddamFfficere inuitum, & minimè quod non licet. EstoNamque sit excelsum bellum mortalibus acreInserre, at contra ius aequum stultius est nil.Estque genus vagium sapientum, imò variumqueStultorum, quos is super est stulissimus omnesQui cum pace donis possit gaudere, si siqueQuarit amara foris, quae corda negotia turbent.Cantule vis ſcribam tibi (Cafar scripserat olim)Grande nouum? potius sic astimo, num vetus extetAut Romae aut terris Italis scitu tibi gratumNam bona res quaeuis abiit, successit iniqua:Rectoresque noui modo sunt, vetus vnicaculpa.Sapesenatores nos congregat anla trecentos.Nascuntur lites ibi multae. & quarimus illumEuchere, hunc premere: huic jacuas decernere at illiPramia: dein reparare vetius, statuisse recensqueExtir-