207.Perrsittat. pragrande nefas, homicidia, furta,Scandala, non auri pretio, sed vindicet ense:Quandoquidem sunt, qui se aliter compescere nolint.Gratus erat Caesar Titius ob praeconia morum.Namque senes patres, iuvenes vocitare sodales,Externos famulosque suos consuerat amicos,Dein omnes fratres, sint et tibi praestat amici,Quam subiecti animis: regimen nec vertitur illo.Si preni, nudo pileis si vertice honorent.Quam quo apto pote more regi, faciliꝗ, pioFas ira nunquam miscere oppiolata verbi.Est muliebre genus, quod sese vindeat ore.Si curare velint, famulos tua dextera raròAst aliena magis famulorum puniat ipsos.Hi puerique tui seruent ietunia, festa,Et lege alias ludos proque are cauebunt.Furta hinc suasuros: tua quique cubilia calcant,Sunto probi, taciti, mente, meque, moreque mundi.Cum novus es praeses caueis simul omne, satisqueExtirpare malum, quod postulat annus & ordo.Nec temere mutes, quod non fidesque sacrisqueVsibus oppositum, quod nec damnabile plebiSic census expende tros, ne haec degere tecum,Sed cum ipsa videare magis: quod eatenus inquam,Quod multos cognosco status in honore potentesConsimili: gazis quibus aula micat peregrinis.Ergo ne avaritia tu sordidus esto, vel arisProdigus, & fama, mox passim idcirco notandus.Ad Vilipandum scripsit de Iudicis actis.

letro