176Propter de sectum sontis, pluniaque lacusqueNec tamen ad riuos ibi copia diſit agrorumDistantes a se vix ternis millibus omnes,Queis sparguntur agri de rupe ruentibus alta.Es crebris niuibus resolutis tempore brumaeHumectati hominum studijs quoque semper agelliDant segetes, varij dant gussypiumque coloris.Mens vilis, i astus quoque vilior et torus ipsis.Namque sub arboribus, sub arundinibusque quiescunt.Pars leucis montosa secus protenditur aequorMille, minusque alibi, vexati frigore valdeSunt montis, crebrò niuibusque teguntur opacis,Vix quoque ligna serunt alibi: sed somite pareumTerreno struxcre socum: deguntque leoxes,Pantharaeque nigrae, capreaeque, lupique, cameli.Hos inter montes latae sunt atque frequentesFructifeerae valles habitatae à plebe frequentiCommoda, & effectus hîc feruidioris ob auræ.Pracellunt Andes totius montibus orbisLonginquo tractu, & visendo culmine vastiA Borea versus Australia climata tensi:Quos inter montesque, alios est Callaa tellusMontiiuga, atque gelu subiecta, refertaque plebe.Littorea tellus praestat montosa ferendisFructibus omnigenis, auraque & dulcibus herbisRegum ideo sedes, nec dispar PetrossinoFlorsbus est croceis herba, immedicabile vulnusQuam sanare scrunt, calcem corrodere ad usquePartibus admotam sanis; frugumque quadrantem

Q#

the