16.Morruus es mundo, vestitus vt indicat ipse,Cur veteri rursum viuere more cupis?Relligio ô vtinam renouetur pristina, qua nilCultori vtilius gratius estque Deo:At te homines inter viuentem plura pericisMysta manent, medio quisquis in orbe manci-Ne te pellacis vis auri, damnet & auræ,Atque dapum, fac ne sint scopus illa tuus.Grandis amor Domini est, minuit quem gaza nec ingesNec prae aliis quae sors splendidiora deditPrastatis, obtento qui non seducitur auro,Quem calcare frequens aemula turba nequitLaude nec euehitur, seseque potentior ipsoRector onus vulgi sert rudis, atque mali.praes.Quem plena in mensa haud rapit illecebrosa volQuam cui vas valdi fictile forte placet.Si quodcunque sacros restinguere tentet amoresEt rapuisse Polum, despice, tutus eris.Rerum amor, atque vsus referatur in ordine caeliAd Dominum, norma quam tenus esto bonusCognitione carens vigeat cum zelus inanis,Cognitio zeloque incomitata pio,Sint tibi cum Sophia consortia mutua zeli.Temperct ac aestum mitior aura tuum.Vim cohibe in miseros nimiam, teque omnibusNaturae memor ô labilis ipse tuae.Quos tonitrupænæ tremefecerit acre prioris.Spes recreet veniae, spesque salutis alat.Roboris haud tantum ratio, ast & amoris habenda-Firmane membra etiam debiliora iuuanturVber