Quando creatarum cernis miracula rerum,Sis memor hic quantus. quam validusque fiet.Res granis est eniem probris aspergere; RegemSed gratibus: tantum laedere quanta Deum?Radices egillet amor se Numinis altasMense tua, non tam labilis illa foret-Fortior est vere forte dilectio morte,Pro qua martyribus mors quoque ludus erat.Pondere non operum non poena aut vincitur auroNon amor alterius verus amore rei.ggreditur, superatque minas patientia victrixSeu mortis, duri seu genus omne mali-At quid, vbi, quando, quantum riuierasue vel ausis,Prospice: vult ausus, vult mediumque metus.Ne tibi sis hostis quando tibi iungis amicum,Gratiam in alterius non inimicus huic.Qua licet, atque decet, vtaris semper amicisInfestos superos ni petis esse tibi.Siut ſupcri morum nobis exempla piorum.Si par brauium, par quoque vita iuuerViuamus Christo, vitiis moriamur & orbi.Possimus ne, isti, quod potuere pii?Seu seris aduersus vitium certamina turpe.Siue Fides curae Spes pia, sanctus amor,Circumdant superi te tutelaribus armis,Castrorum fida te Chorus ambit ope.In Numen Sauctosque licet vesania MundiAudeat, in nihilum visque, dolusque cadenteEt Domino, & Diuis blasphemia demit honoremSiue opere, & verbis seu quoque mente truciSit=