Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
107
Einzelbild herunterladen
 

107

F

°K

«!>

On no süht hä de Kerchthurm nochSich en den Himmel hecve,Do röppt hä de Pnstor on säht:«Beseht de Kirchthorm eoe,*

Ehr mößt doch, als Pastor genau.Am Rhing die Kerche kenne».«Die kenn ich ooch», antwortet Geerscht,Von buten* on von benne». —

Drob kikt ha sich de Kirchthorm aanOn säht: «Et es zum lache.He dissen Kerchthorm kenn' ich nit;Iong, do es nix zu mache.

Et blitt nix övrig ons, als deKellnöhr des Schepps zu höre,Dat es nit Oerding, nit Ruhrort,Dat wollt' ich woll beschwöre».

Ha schellt! De Kellner kömmt! Geerscht fröggt:«Solls ons de Name nenneVon disser Stadt». De Kellner säiit:«Heer, die sollt Ehr nit kenne»?

«Ne, ne, min Sohn». Doch jener spricht:«Ehr halt' mich woll zum Narren,Dat Scheff ligat noch en Düsseldorf,Es noch nit llfgefahren». ---------

«No evver halt die Mul dovon»,Saat Geerscht, «die Lütt söns meene,Mer wörn so knöll, dat mehr nit mihrOns Heimat dehten kenne».

^.