^
106
Nasch wor der dredde Schobbe leer,Do sät Geerscht ongedöldig:«Dllt mer nit glich een ganze FläschOns nohme, wor eenfäldig.
Wat donn ich met so'n Eggen Pen,Mer kann sich arm draan drenke. —Ha' mer jetz noch een Fläsch vernippt,Dann sind mer do; ich denke. —
Der Kellner brengt een ganze Fläsch,Doch, als die ooch zur Neige,Do woot dem Freund et duseligEm Kupp, ooch söns so eige.
Hä stammelt schon: «Wo — sind mer jetzt»?Herr Geerscht litt durch die Schiene*On sät: «Dat Scheff hüt «angelegt,Mer sind nit mihr am Drieve.*
Doch, wo mer sind? Der Kukuk weeß,Ich kann et dich nit fange,Dies Werft, dies Ufer kenn ich nit.Ich glöv, mer sind verschlage.
Ich bön söns goot am Nhing bekannt,Kenn alle Stadt' on Dörfer,Doch he dat nit. No kick du ens,Du fühs viellecht wat schärfer.
De goode Frönd, de kickt on kickt,Si kike konnt nix helfe,Ooch ö m wor alles onbekannt. —Do schleht een Thurmuhr zwölfe;
,L?