Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
95
Einzelbild herunterladen
 

95

Katrinke lött dat Kopple henkeOn fängt aan reiflich nohzudenke:

Dat Nebelhuus, dat Nebelhuus,Dat doch woll angersch hecsche mus,

On no fängt sie aan opzuzelle,Wat et för Hüüser c;övt en Kölle:

«E Rothuus, Dollhuus, Schcmspielhuus,E Kranken-, Schlacht^on Waisenhuus,

Kenn ich, doch hööt ich nie em Leone,Dat et e Nebelhuus deht gevoe». —

Do sät Marjennche: «Froog doch norDen Broder ens, den Herrn Pastor». —

Dat goode Trinke tritt en't Zemmer,Knixt eesch, fröggt fröndlich dann wie immer,

«Herr Broder, nemm die Froog nit kruus,Kennst du viellecht e Nebelhuus»? —

«E Nebelhuus», sät de, «nee, Schwester,Zu Köllen wor noch kccns bös gestcr.

Sag du dem Mann: Noh köllsche Ant,Hätt' eene sich 'ne Witz gemaat». —

Ich lacht hell op on deht dann sage,«Soll ich antwoode op die Frage?

So wiet ich et begriefe kann,Dat Nebelhuus liggt nevvenacm».

Dat Trinke sät: «So wahr ich levue,Dat heesch nit Nebel, da! hcesch ncvve». —

<^>