°^>,
91
Ich komm no Huus, red' met dem Mann,On ehr sollt sen, dat badd.Met goodem Welle on Verstand,Wööt dat bald Widder glatt». —
«Ich evver well geschiede sin,Söns weed ich noch tnatschdoll,O helft mich, leeve Herr Pastor»,Schreit sie verzweiflungsuoll.
«Doll wellt Ehr weede, Frau»? sag ich,«Behööt Oech Gott doför.Denkt an Oehr Kenner, denkt an Gott,On dann bedenkt Oehr Ehr».
Doch dat holst alles nit, die FrauVerrenkt sich bald die Hang.Ich denk bei mich: Nee, Pastor Geesch,So köms du nit zu Eng.
On ich sang: «Frau, beruhigt OechOn setzt och ens dohin,Gevt Antwoot mir jetz kooz on kloor,On lott dat Kriesche sin.
Geweß es Oehre Mann recht wöösch»?!«Nee, Herr, dat es ha nit».«Dann drenlt hä woll, kömmt spät no Huus;Ehr hadd nit satt gekritt.
On ha es frech on ontreu woll»?!«Ich glöv et nit, Pastor, —Dat ontreu ha, doch es ha frech,Denn ha hüt kruuse Hoor».
.."