88
On ich roop en der Angst herop:«Franz! Franz! Halt dich an Gott»!De Franz jedoch drieht sinne Kopp —On sät met kaldem Bloot:
«Bloost Ehr do onge mich om Häut,Ich halt mich an die Kall». —Dat deht hä ooch, — et woor gescheit,Denn hä koom nit zu Fall. —
On wat es dieses Stücks Moral?Ich sag: «En Oehrer Not,Do haldet eesch Oech an die Kall,On dann halt öch — an Gott».
Vev Stviet en der Vy'.
et einigen Konfraters koom,^Herr Geerscht en e Gespräch:Von Eheglück on Eheleid,Vom Frieden on vom Kreeg.
Oem ärgert, dat die jonge Lütt,Am ärgsten hant gefecht,*Am besten wessen et gewollt,Doröm sät hä erregt:
«Ehr jong Lütt solltet eigentlich,Oech tommre do nit drom,Met Oehrer Weisheit kommt Ehr dochGar selben aangenehm.
,F
'^>.