L?
°^
^.
^
87
Die Narr.
t koom Herr Geerscht ooch einesmols,^En ons Lokal on sät:«Wut eenem all passeere kann,Dat es reen onerhööt»,
«Wut es? Wat es Oech denn passeert»?Schreit alles, «Herr Pastor»? —«Gelehrt han ich ens Widder wat»,Säiit disser, «höret nor:
Fast vis a vis von minnem Huus,Do wor et Dach entzwei,Dat fleckten sie grad Widder uns, —Wie ich setz koom vorbei;
Op emol tritt er eene fehlOn rötscht on rötscht heraf,Ich stonn vor Angst on Schrecken starr,Verplext, entsetzt on paff!
Hä Porzelt richtig ooch vom Dach,Doch grad en dem Momeng,Wo ich mich denk, no litt hä do,Do schnappt ha met die Hang
Die Dachfall noch, am Dachesrand,Frei en der Loft hä schwcevt.Et soog ganz gottserbärmlich nus,Mech hädd et Herz gebeevt. —
^