Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
39
Einzelbild herunterladen
 

39

«^

«Mer hadden heeße Sonnensching,Vor uerzehn Dagen grad,Do hau ich mich em offne Nhing,Ohn' Scham-Schwemmbox gebadt.» —

Seht Ehr no, dat mer söndge kannOoch gegen Kleid erpracb/,?Sät Pastor Geerjcht,, on Mann vor Mann,Ooch selvs der Pastor lacht.

Vat IVonder der Dreifaltigkeit.

at wor Herr Geerfcht för e Unikum,En finner Naivetät.Womet hä jedes Mysterium,Ganz einfach klor sich mät.

Zwar hä hat Scheu vor Theologie,Oft fät hä: «Röhrt nit doraan,Mer weeß nit warum on mer weeß nit wie,On gewöhnlich löpvt mer aan.» —

Doch trotzdem wor et gar wonderlich,Hä felver hüt dran geröhrt,Wenn douon grade absonderlich,Am Desch hä reden gehört.

Der Onglänbige koom bei öm nit wiet,Met aller Dickoonnerei,*Hä packt en sich stets zn rechter ZietOn immer komisch on neu. —