Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
38
Einzelbild herunterladen
 

38

^<

2?

Ich evver han een neue Sönd,Beim Bichte hüt gehööt,Ich wedd, dat Ehr sie noch nit kennt.Doch, sie es wessensweet». —

Sie blecken all' öm aan, ha fröggt:«Ehr. leev Konfraters, sagt.Es Oech bekannt een Sönd viellecht,Ooch gegen Kleiderpracht?»

«Nee, wenkt Ehr? Hööt! Et kömmt 'ne IongOn dicht', wie't sich gehööt,Znm Schloß verspricht ha Besserung; —Wie ich drob frooge deht:

No, Iong, sind all' die Sonde dat?Do antwoot hä verschämt:«Och, Herr Pastor, noch een do gradMich en't Gedächtnis kömmt.»

Drob froog ich streng: «Wat et denn wörOn wat hä noch gemacht?»Ha sät: «Ich han versöndigt schwerMich gegen Kleiderpracht.» —

Do kick ich mich de Iong ens aan,Hä woor von arme Lütt,Hatt e geflektes Röckske aan,Am Luxus loog et nit.

Ich froog öm wie dat möglich wör,En sinner Armodei,Et kööm mich ganz verdächtig vor. —Do sät hä voller Neu:

^.