D
^
24
Hü schöddelt sinne wiße KoppOn sät: «Dnt woot verzehrt,Wat evuer es des Dags dorob,Vor Onglöck ooch pasieert?Do fing dnt groote Elend aan,Mer schuddert noch, denkt mer doraan.»
^
Neu on Neid.
eim Schuppte sooß am Fröhstöcksdcsch,^s Gelaunt zum allerbeste,
Ooch Widder eines Dngs Herr Gccsch,On met öm ein'ge Gäste.
Sie sprechen lang on sprechen breit,Von minschlichen Vergehen;Zum Schluß, dat ohne Neu on Leid,Die Welt nich könnt bestehen.
Geerscht wööt gefragt, of hä dozu«Ne Kommentar konnt geeve,So ns dem Mchtstohl snti'6 nnuLOn söns wat us dem Lecve?—
«Dat dtzrf ich eigentlich woll nit,»Sät Geerscht, doch gövt* et FälleWo ich vor goot katholsche Lütt,Ooch so wat dörf verzelle.
Mich feel grad en, wie eenem hüdd^Die Reu' es leid gewoode,Als över Neu on Leid em StrickEhr eve sid gerohde.*