Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
23
Einzelbild herunterladen
 

23

Geerscht wor grad' nit goot opgelegt,*Ou als hä dat vom Nohbcr höbt,Wood hä gelinde opgeregt,On antwoot: «Nachbar, dat geneertMich, ou ich deht Oech rohde,*Derglicheu Kalt zu loote.*»

«We faste well, kann et jo doun,»Sät jener, «doch, Herr Geesch,Verdeent ooch de sich Goddeslohn,De Fesch ißt statt dem Flcesch?—Wat kann een Fast bedüde,*Dren sie nit Honger liede?*»—

«Wie Oech der Schnabel wuchs, sprechtSät Geerscht, «ich hau keen Lost,Met Oech zu striede,* jonge Heer.» —Doch de deht selbstbewußtOn sät ee beste* geftig:«Woröm denn glich so heftig?»

Denkt nor an den Herrn Jesus Ehrest:Ich glöv, et es keen Fruog,Dat de so fromm, wie Ehr gewest,Als hä noch levte, ooch.Gründonnerstag indesse,Do hüt hä Flcesch gegesse.

Een ganzes Lamm woot opgesetzt*On redlich ooch verzehrt,Dat sie do een Gesetz verletzt,Han ich noch nit gehört.—Geerscht lott die Gaffel* falle,Si Bloot fängt aan zu walle.

^

^hr.

^

MM