Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
13
Einzelbild herunterladen
 

^^>—

13

Met Männer geht et noch, do esE Eng doch bei zu fenge,"Die trecke" so een KleinigkeitZu arg ni< en die Länge.

Jedoch die Frauen, och Herrjeh,Wut hcmt die nit zu dichte,Die mccke us 'nein Kaffeeklatsch,Een ganze Mordgeschichte.

Qn överhaupt konnt Pastor GecrschtDie Quissele ganz goot messe; —Wat holf et öm, die woore gradOp öm reen wie versesse. —

Als hä no hüt!, so als hä ment,*Den Letzten absolueeret,Do kömmt noch fing"^ou züchtiglichEn ahl* Mamsell spazceret.

Der Pastor faßt sich en Gedold, —Hä denkt: Ooch dat geht över.Alleen, selvs Pastors meene oftOn haue wiet donever.

Jetzt setzt sie dren; hä neigt dat OhrDem Söndentenk" geduldig,O Ierum, Ierum, wat wor dieSo voller Sonden schöldig:

Sie hadd cmol am Rhing gehöot,Die Nhingkadctte floote,*Ou cmol medde^ cm GebetGedacht an Prumckoote.*

<^.