Druckschrift 
2 (1888)
Entstehung
Seite
8
Einzelbild herunterladen
 

^???^^^W

U?^_'

<

Ä>

^

De VefööK.

err Pastor Geerscht soß krank cm Stohl,-LHa konnt nit gönn nit fronn.Dar wor öm hatt, dat hä nit mihrKonnt en Gesellschaft g»nn. —

Do scheckt der Erzdischof von Köln,De dovon hadd gehööt,'Ne Dumhecr zu öm op Vcsööt/Zu sen, wat ha woll mät.^

Herrn Geerscht gefeel dat evver schlecht,Et ärgert öm, als deMet frommem Bleck die Oogc" schlogAndächtig en de Höh.

Dobei öm ent Gewesse redt,Hä möcht no en sich gönn/'Domct hä en der EwigkeitDie Pröfung könnt bestonn.*

Gedöldig hööt Herr Geerscht öm nun,Doch wie hä feedig es,Do sät hä: «Heer, 'ne schlechte Ehrest,De dat nit emol weeß.

Dat es schon alt, dat sag' ich selvs,*Min Kranke alle Dang.Ich meen, mer ongerhalde ons,Wat von en angre Sach':

^>.