^???^^^W
U?^_'
<
Ä>
^
De VefööK.
err Pastor Geerscht soß krank cm Stohl,-LHa konnt nit gönn nit fronn.Dar wor öm hatt, dat hä nit mihrKonnt en Gesellschaft g»nn. —
Do scheckt der Erzdischof von Köln,De dovon hadd gehööt,'Ne Dumhecr zu öm op Vcsööt/Zu sen, wat ha woll mät.^
Herrn Geerscht gefeel dat evver schlecht,Et ärgert öm, als deMet frommem Bleck die Oogc" schlogAndächtig en de Höh.
Dobei öm ent Gewesse redt,Hä möcht no en sich gönn/'Domct hä en der EwigkeitDie Pröfung könnt bestonn.*
Gedöldig hööt Herr Geerscht öm nun,Doch wie hä feedig es,Do sät hä: «Heer, 'ne schlechte Ehrest,De dat nit emol weeß.
Dat es schon alt, dat sag' ich selvs,*Min Kranke alle Dang.Ich meen, mer ongerhalde ons,Wat von en angre Sach':
^>.