Schilders en Schilderessen.377neemt, het treurspel door Racine berymt te door-lezen.Of heeft een Konstschilder lust tot verbeeldin-gen die van een stilder aart zyn, en waar in degemoetsdriften zoo kragtig niet doorsteken, hymaale op zyn tafereel den Macedoner waereltvorst,daar hy aan Apelles tot belooning voor zyn konst-werk zyn geliefde Campaspe schenkt. Hy verbeeldeAlexander als den voornaamsten persoon in 't middenvan 't stuk, Apelles nevens hem, die hy zyn schoo-ne aanbied, houdende met zyn linkerhand de rech-terhand van Apelles, en wyzende met de andereop Campaspe, die op een pragtige zetel gezeten,verbaast over dit vremd voorval Apelles aanziet,die zig voor over bukt, en Alexander met eeneerbiedig en neêrgeslagen wezen zyne dankbaar-heit voor het waardig geschenk te kennen geeft.Zeker een zeltzaam voorval;dog ik wil het den le-zer te rade geven, wievan beide, of Alexander, of Apel-les best by dezen handel gestaan hebben? immersdit is'er van, dat de meeste Konstschilders thansliever zouden willen dat hun Konstwerk met har-de Ducatons geloont wiert, dan met een halfsleteHofpop.Doch dit overgeslagen zeggen wy, om den af-gebroken draadt van onze redenvoering weer t'za-men te knoopen:Indien nu zulke of diergelyke verbeeldens waar-dige gevallen (gelyk'er by menigte in de oudtydseschryvers zyn) met hunnen vereisten zwier, en on-derscheiden gemoetsdriften door vaste en kenbarewezenstrekken, door een penceel van zulk ver-mogen als dat van Jan Steen, was afgemaalt, in dieuiterste uitvoerigheit en kracht als dat van GerardDou, en aan elk deel in 't byzonder zoo veel tyd en ge-Aa 5dult