Schilders en Schilderessen.75't Kan niet wel wezen dat alle Konstoeffenaarselkander te gelyk minnen: doch nooit moet ver-schil tusschen persoonen oorzaak wezen, tot verag-ting van wederzydse konstwerken. Rafael d'Ur-byn, en Michael Angelo de Bonarote, waren welde beste vrinden niet, dog prezen altyd elkanderswerk. Rafael was gemeenzaam in zyn omgang.beleeft, vrindhouwende, en geneigt om elk dienstte doen, en die welke van een leerzamen aart wa-ren, openhartig van de konst te onderrichten:waarom hy meest altyd, wanneer hy om een wan-deling ging, met een hoop Schilders en Leerlin-gen verzelt was. 't Gebeurde dat Michael Ange-lo hem dus op straat ontmoetende, in 't voorby gaanzeide: ecco il Barigello con tutta la sua sbirreria,dat is: Zie den Schout verzelt met zyn bende ofdienaars. Daar op Rafael hem toeschoot: e' tecaminate solo come la Boja, dat is, en gy wandeltalleen gelyk de Beul.Michael Angelo was van een stuurzer aart, en hadvoor gewoonte te zeggen wat hy dacht, waarom hy weinig vrinden had, en meest alleen gingzoo dat zyne konst alleen de oorzaak was, dat hygeagt wierdt; want het gebeurde eens, dat dePaus hem zyn konst-en kabinetschatten (een eerdie zelden ymand gebeurt) liet zien. De Pausom dat Michael Angelo zich niet eens, als wel an-deren t'elkens, daar over verwonderde, zeideWy konnen niet zeggen, als wel eer Petrus deedGoud nog Zilver hebben wy niet. Dat 's waar, ant-woordde Michael Angelo; Dog daarom kan uwHeiligheit ook niet zeggen: ſtaat op en wandeld.Vryborſtig ſpreken heeft zyn tyd. Waarheit wordgeprezen, zegt Juvenaal, maar moet kouw lyden.Altyd de waarheit te spreken, is altyd vyanden ma-ken: