LIBER SECVNDVS.ci, quia neque lenire uidebar oratione, neque leuareposse dolorem tuum. postea uerò, quàm mag-nam spemhabere coepi, fore ut te breui temporeincolumem haberemus: facere non potui. quin ti-bi & sententiam, & uoluntatem declararem me-am. Primum igitur scribam, quod intelligo, & per-spicio, non fore in te Caesarem duriorem, nam &res eum quotidie, & dies & opinio hominum, &ut mihi uidetur, etiam sua natura mitiorem facit.idque cum de reliquis sentio. tum de te etiam audioex familiarißimis eius: quibus ego ex eo tempore,quo primum ex Africa nuntius uenit, supplicareuna cum fratribus tuis non destiti: quorum qui-dem & uirtus, & pietas, & amor in te singula-ris, & assidua, & perpetua cura salutis tuae tan-tum proficit, ut nihil sit, quod non ipsum Caesa-rem tributurum existimem: sed, si tardius fit, quàmuolumus, magnis occupationibus eius, a quo om-nia petuntur, aditus ad eum difficiliores fuerunt:& simul Africanae causae iratior, diutius uelle ui-detur eos habere solicitos, à quibus se putat diuturnioribus esse molestijs conflictatum. sed hoc ipsumintelligimus eum quotidie remißius, & placatius fer-re. Quare mihi crede, & memoriae manda, me tibiid affirmasses te in istis molestijs diutius non futu-rum, Quando, quid sentirem, D 2 exposui