Druckschrift 
3 (1931) Vom Ausbruch des Kirchenstreites bis zum Ende des zwölften Jahrhunderts
Entstehung
Seite
527
Einzelbild herunterladen
 

E. Kirchen-, Bistums-, Stadtgeschicht 527

Die poetischen Stücke sind folgende: 1, 8 col. 39D sechs Hexameter (caudati) anschei-npnd aus einem Bibelgedicht eines modernus versificator, behandelnd Matth. 20,116.o 1018 col. 148A178A die schon erwähnten sieben Gedichte auf die Apostel injambischen Zwölfsilbern. 4, 2 col. 308 A Epitaph des Erzbischofs Maurilius von Reims,4 23 col 367 C des Guallevus abbas Crulandensis von Orderic, 4, 24 col. 369 D des AbtsAinard von Dive, 5, 3 col. 378D. 379D 1 des Bischofs Hugo von Luxeuil, 5, 5 col. 380Ddes Erzbischofs Johann von Rouen. 5, 8ff. col. 391A407 A 47 hexametrische Distichaauf die Erzbischöfe von Rouen. 5,16 col. 421 Epitaph der Gräfin Mabilia von Mont-eomery. 5,19 col. 433 Gedicht Orderics auf dessen Lehrer Johann von St. Evroul150 Hexameter). 5, 20 col. 436 Epitaph auf Petrus von Maule von Johannes Remensis11 Hexameter). 7, 9 col. 537f Klage der Bewohner von Myrea auf die Entführung deshl Nicolaus (20 Distichen). 8,1 col. 557 C Epitaph König Wilhelms I. von ErzbischofThomas von York, 8,4 col. 569 C des Grafen Robert von Rodelentum von Orderic(22 Distichen), 8, 27 col. 645C des Hugo von Grentemaisnil von Orderic, 11, 4 col. 797 Gdes Erzbischofs Wilhelm von Rouen, 11,16 col. 833 A des Abtes Wilhelm von Fecampvon Hildebert von Le Mans, 11, 20 col. 844 A des Erzbischofs Wilhelm von Rouen. 12,14 col. 891G. Gedicht auf den Untergang der Candida navis (1120) von einem egregiusversificator (12 Distichen). 12, 16 col. 899D Epitaph des Abtes Roger von St. Evroulvon Orderic (22 Hexameter), Klagegedicht auf den Tod Heinrichs I. (1135) von Orderic(44 leoninische Hexameter) 13, 8 col. 945. 13, 14 col. 958 C Epitaph des Abtes Warin vonSt. Evroul von Orderic.

Von antiken Dichterstellen finden sich 3 col. 247 A Hör. Ep. 1, 11, 27. 255C Hör. C. 2,16 27f. 4,12 col. 334 Verg Aen. 10, 501f. 5 prol. col. 373B Verg. Ge. 3, 525. 1, 145f.Ovid Rem. am. 135. 139f. 8, 15 col. 603D Verg. Aen. 6, 732f. 10,15 col. 758C OvidiusdeDaedalo canens (?) : Ingenium mala saepe rnovent. 10, 23 col. 782B Ter. And. 305f. 12, 4col. 859A Lucan B. C. 1, 281. Das Gedicht des Prudentius Peristephanon 6 wird berührt13, 2 col. 927 A. Endlich führt Orderic aus den Mirabilia mundi zwei Verse an 8, 3 col.564B non discrepat sagax poeta in libello de mirabilibus mundi: Parcere prostratis seitnobilis ira leonis; Tu quoque fac simile quisquis dominaris in orbe, vgl. P. Lehmann,Pseudo-antike Literatur des Mittelalters (Leipzig 1927) S. 7.

Zeugnisse. Im Vorwort zum 1. Buch heißt es (Migne 188,15B) In relatione quamde restauratione Uticensis coenobii iubente Rogerio abbate simpliciter prout possum facereinstilui, Übet veraciter längere nonnulla de bonis seu malis primatibus huius nequam seculi.... bonae voluntatis intentione provocatus appeto nunc dietare de his quae videmus seutoleramus. 16 A De rebus ecclesiaslicis . . . sincere fari dispono . . . unde praesens opuscu-hm Ecclesiasticam historiam appellari affecto ... 16 B Praecipuam nempe in hoc fidu-ciam habeo, quod hoc opus incoepi . . . Rogerii abbatis simplici praeeepto, tibique, paterGuarine, qui. . . legitime succedis exhibeo. Am Schluß col. 100A Vestigia maiorum prose-cutus chronographiam scribere tentavi . . . et per seriem imperatorum et regum usque inhodiernum diem perduxi, quo loannes Augustus, Alexii filius praeest Constantinopoli,Lotharius vero dominatur Alemannis, Ludovicus Francis, Stephanus Anglis et Remigiusmonachus Hispanis. Aus dem Prolog zum 3. Buche col. 229 Nunc autem a magistrisaliud mihi opus iniungitur et de Normannicis eventibus materia porrigitur . . . Bellicossiquidem actus trium dueum Dudo Vermendensis decanus eloquenter enarravit . . . QuemGuilelmus cognomento Calculus Gemmeticensis coenobita secutus eleganter abbreviavit.

Zu den im 3. Buch erwähnten Geschichtsdarstellungen vgl. 3, 21 col. 302 A De cuiusprobitate . . . Guilelmus Pictavinus Lexoviensis archidiaconus affluenter traetavit et librum.. praeclarum edidit. . . Guido etiam praesul Ambianensis metricum Carmen edidit, quo. Senlacium bellum descripsit . . . 302 B loannes Wigornensis . . . in his quae MarianiScoti chronicis adiecit, de regeGuilelmo et de rebus quae sub eo vel sub filiis eius . . . conti-gerant, honeste deprompsit . . . (303 A) Ex his opusculis Sigebertus Gemblacensis mona-chus^ quaedam praeclara decerpsit et multa de his, quae de insulanis Oceani scripta erant,in eisdemchronicis dimisit et nihilominus deGothis etHunis ac Persis aliisque barbarisgenti-ous multa adiecit. Haec ideo huic cartae gratis indidi, ut istos Codices avidi lectores inquirantsibi, quia. . . vix inveniri possunt. Unum eorum Wigornae vidi 2 in Anglia et alterum Ca-meraco in Lotharingia. Familiariter ostendit illic mihi Fulbertus prudens abbas cenobii s.oepulcri. . . Ad requiem iam fessus anhelo et ecclesiasticae historiae . . . primum libellumlue terminare dispono. In sequentibus vero latius de rege Guillelmo disseram miserasquemutationes Anglorum et Normannorum sine adulatione rejeram.

In Buch 4 zu Gregor VII Kap. 17 col. 346B Gregorius VII . . . a puero monachus . . .

Dies Gedicht besteht aus 21 adonischen 2 Beweist, daß Orderic sein Heimatlandersen, die zu sieben Hexametern zusam- von Frankreich aus wieder besucht hat.mengesetzt sind.