Druckschrift 
3 (1931) Vom Ausbruch des Kirchenstreites bis zum Ende des zwölften Jahrhunderts
Entstehung
Seite
231
Einzelbild herunterladen
 

B. Schriftsteller des Quadriviums 231

Mi^ne 197, 383B) Actum est in 1141 mo. . . anno, cum quadraginta annorum septemquemensium essem, maximae coruscationis igneum lumen aperto caelo veniens totum cerebrummeum transjudit. . . 384 (A) Et repente intellectum expositionis librorum psalterii evange-liorum et aliorum catholicorum quam veteris quam novi testamenti voluminum sapiebam,non autem interprelationum verborum textus eorum nee divisionem syllabarum nee cogni-tionem casuum aut temporum callebam. 1 Virtutem autem mysteriorum. . . visionum a puel-lariaetate scilicet a tempore Mo cum quinquennis essem. . . (col. 386) Quod dum facerem. . .vix opus istud decem annis consumans ad finem perduxi. In diebus autem Henrici Mogun-tini archiepiscopi et Conradi Romanorum regis et Cunonis abbatis in monle b. Disibodi ponti-ficis sub papa Eugenio hae visiones et verba facta sunt.

Die Zusammenstellung der Schriften Hildegards in der Vita 2, 1, 14 (col. 101 A) Igi-tur b. virgo . . . librum visionum suarum, quem apud montem s. Disibodi inchoaverat, con-summavit et quaedam de natura hominis et elementorum diversarumque creaturarum et quo-modo homini ex his suecurrendum sit aliaque multa secreta . . . manifestavit. 2 Palet etiamquam eleganter epistolis de diversis provineiis ad se directis responderit. . . Sunt tarnen inunum volumen compilatae et suae et illae quae ad se fuerant destinatae. . . Praeter haec evan-gelia quaedam exposuit aliasque typicas expositiones composuit. . . Magnum est etiam il-lud. . quod ea, quae in spiritu audivit vel vidit, eodemsensu et eisdem verbis . . . manu pro-pria scripsit et ore edidit, uno solo fideli viro symmista contenta, qui ad evidentiam gramma-ticae artis . . . casus tempora et genera quidem disponere . . . praesumebat.

Aus der Vorrede zum Liber vitae meritorum simplicis hominis bei Pitra, Analectasacra 8, 7, 1 Et factum est. . . postquam Vera visio veras visiones, in quibus per decenniuminsudaveram, mihi. . . manifestaverat, qui primus annus fuit, postquam eadem visio sub-tilitates diversarum naturarum creaturarum an responsa et admonitiones tarn minorum quammaiorum plurimarum personarum et symphoniam armoniae caelestium revelationum 3 igno-tamque linguam et litteras cum quibusdam aliis expositionibus, in quibus post praedietasvisiones multa infirmitate multoque labore corporis gravata per octo annos duraveram, quasmihi ad explanandum ostenderat. Cum sexaginta annorum essem, fortem et mirabilem visio-nem vidi, in qua etiam per quinquennium laborari. 2 p. 8 Igitur in sexagesimo primoaelalis meae anno, qui est millesimus centesimus quinquagesimus . . . annus . . .

Aus der Vorrede zum Liber divinorum operum simplicis hominis (Migne 197, 741 A)Et factum est in sexto anno postquam. . . visiones, de quibus per quinquennium laboraveram,vera visio. . . mihi homini diversitatem multiplicem morum . . . demonstraverat, qui primusannus exordium praesentium visionum fuit, cum sexaginta quinque annorum essem, tantimysterii... visionem vidi, ut tota contremiscerem et pro fragilitate mei corporis aegrotare in-ciperem. Quam visionem tandem per Septem annos scribendi vix consummavi. Itaque in mil-lesimo centesimo sexagesimo tertio incarnationis dominicae anno ... vox de caelo facta est. . .

Die Stelle aus den Akten zur Kanonisation bei Migne 197, 139 A scilicet librum Sci-vias, librum vitae meritorum, librum divinorum operum Parisius per theologiae magistrosexaminatos. Librum expositionis quorundam evangeliorum, librum epistolarum, librumsimplicis medicinae, librum compositae medicinae ac cantum eins cum lingua ignota cumlibello qui de eius vita conservatus et scriptus . . . Acta sunt haec apud s. Rupertum datumanno domini millesimo ducentesimo tricesimo tertio.

Unzweifelhaft war Hildegard eine geistig bedeutende Frau. Ihre großeTätigkeit erstreckte sich nach zwei Hauptrichtungen, und zwar war die Aus-deutung ihrer zahlreichen Visionen für die Zeitgenossen wohl noch wich-tiger als die Ausübung des ärztlichen Berufes. Und sie selbst scheint dergleichen Ansicht gewesen zu sein, denn nach den oben mitgeteilten Text-stellen beruhten alle ihre Schriften überhaupt auf visionärer Eingebung.Ja auch die in ihrer alten Biographie mitgeteilten Heilungen von Kranken 4scheinen meist die gewöhnlichen visionären Heilungen gewesen zu sein;die dort erzählten Kuren gehören wenigstens sämtlich in dieses Gebiet.Allerdings läßt die Schrift Gausae et curae auch unmittelbar auf Anwendungder alten Volksmedizin schließen.

Sie kannte nicht einmal die deutschen 2 Hiermit sind die Causae et curae und

Buchstaben, vgl. ihre Antwort auf den die Physica gemeint,

«rief Bernhards von Clairvaux Ep.29 3 Ist noch ungedruckt.

(Migne 197,190 A) docens me haec profunda i Vita Hildeg. 3, 1, 3844 (Migne 197,

expositionis, sed tarnen non docet me litteras 117122).m l eutonica lingua quas nescio.