Druckschrift 
3 (1931) Vom Ausbruch des Kirchenstreites bis zum Ende des zwölften Jahrhunderts
Entstehung
Seite
181
Einzelbild herunterladen
 

A. Schriftsteller des Triviums 181

bildungen. 1 Die Ars lectoria dient also praktischen Zwecken und holt ihreBelehrung aus einer großen Anzahl von Dichtern. Aimeric bereichert hierbeisogar unsre Kenntnisse alter Poesie, denn er bringt eine ganze Reihe sonstunbekannter Verse aus dem Luxorius, den er Lisorius nennt, und führt dabeimehrfach auch ein unbekanntes Werk des Luxorius, das Cornicium an,dem er einige Verse entnahm. Zuweilen schweift er von seinem eigentlichenThema ab und in einem dieser Exkurse , der ganz literarisch gehalten ist,verbreitet er sich über den Wert der biblischen, christlichen und profanenBücher indem er solche in Klassen einteilt. Hier werden z. B. Beda, Sedu-lius Prudentius und Arator der dritten Klasse der heiligen Schriften zuge-teilt. Von den profanen Autoren kommen die acht hauptsächlichen Schul-dichter und Sallust in die goldene Klasse, Plautus, 2 Ennius (!), TulliusVarro (!), Boethius, Donat, Priscian, Sergius, Varus undPlato in der Über-setzung (Chalcidius) in die silberne, und in die dritte Klasse Cato und Homer(für die Jugend) Maximian, Avian, Esop. Das Werk bezeugt jedenfalls eineumfassende Kenntnis Aimerics bezüglich der alten Literatur und zugleicheingehende Studien des Verfassers in seinem Stoffe.

Zeugnisse. Zum Namen Turon. 416 f. 39b (nach Thurot, Acad. des inscr. et belieslettres. Comptes rendus 1870. Nouv. ser. 6, 246) Aimericus metricus metricorum semperamicus, und Schlußzeile f. 60b Aimericus pausat, ars hie lectoria cessat, Paris. 11277 f. 70und 70b Versibus heroieis canit Aimericus amicis (Thurot, Not. et extr. 22, 2, 508)vgl. auch Thurot, Not. et extr. 22, 2, 508 aus Paris. 11277; zur Herkunft ib. p.246Canto philosophico me carmine nunc et aprico Gastinie natura, Silnectis vero paratum.Aimericus . . . Silnectis didicit, sicut Clio sua dicit, Et nuncFelicio slat dietans talia Castro.Zu Ademar vgl. ib. p. 246 (f. 59) Noster Ademare, noster tu Feliciane, Ingens ipse decusclerilis, Ademare cetus, Noster Ademare, doctorque sophistaque magne, Iudicioque meonulli cessure propinquo, Accipe tantillum iam, noster episcope, librum. Aus den Gedichtendes Theulf Paris.12277 s. XI ex. f. 172 bei Dümmler, Neues Archiv 5, 632 Vs. 2431auf einen Aimeric Est Haimericus noster nisi fallor amicus Cuius amicitie sunt mihiperplacit^ Qui nescis, disce, cur illum cogor amare: Est Haimericus compatriota meus.Non ergo mirum si diligo Britto Britannum; Fairem, scito, meum Brittone patre satum.Zur Abfassungszeit vgl. Turon. 416 f. 49 (Thurot S.245) und Amplon. Q 46 s.XII f. 97bA Christo nato usque ad annum quo artem lectoriam scribimus anni MLVIIIVII, dochgeht aus den beiden folgenden Komputationen hervor, daß das Jahr 1086 gemeint ist.Das Anfangsgedicht scheint im Turon. 416 zu fehlen, und im Amplon. Q 46 scheint seinzweiter Vers das ganze Werk zu schließen; im Paris.11277 heißt es (Thuro t ,Not. etextr. 22, 2, 13) Ars, quam fingo, mea lectoria dicitur ista. Ecce novus toti codex hie cudilurorbi. Librum compono quem miro fönte resuggo, Hoc monstrans opere que sillaba longabrevisque. De mediis rectum lectori pandimus usum. Plana leget certus, qui legerit hec meacautus. Vgl. außerdem zum Zweck Turon. 416 f. 59 Lectorem quoque nostrum ammone-mus . . . ut in populo legens aut soeiis proloquens aut amicis referens, si metrum forte quod-hbet dicturus [est] non scandendo sed enunciando ... sed immorando deliberando conexitandovoce libera . . . firma . . . rotunda . . . persequi studeat. Monemus quoque ne in conventu ec-clesie legentem quempiam qui übet nee presul presumat arguere . . . Quod si de dictioniscuiusquam accentu lector in auditorio publico hesitaverit, ubi silere aut regredi non liceat,consilium damus utique suspenso eque accentu discurrat, penultimam non morando etfinalem tenendo nee elevando.

Sein Versprechen Turon.416 (Thurot S.247) Ceterum in opere alio quod de metricaarte faciemus, omnes sülabas sub regulis aliis aliler perstringere curamus, quod neminemante nos usquam aut unquam fecisse [credimusj. Zur Quelle f. 57b Huic operi nostro depnmis sillabis inseruimus, de quibus quispiam per versus optime tractaveratA Quod vero

\ Vgl. Cod. Turon. 416 s.XII f. 55, wo * Benutzt z.B. f.47 Qui... de primis

die Quantität von Turonus, Sanctonus, sillabis versibus exametris traetavit incon-

Puitonus, Clissonus gegeben wird. sulte produxit: Mutua de Grecis est exci-

d. h. wohl die Aulularia. pienda mathesis.

Catunculum Homerulum.