19
XV.
[1182.]
Herzog Bertold IV. entscheidet einen Besitzstreit des St. Ursus-Stiftszu Solothurn. GHZ. 409.
Notum sit omnibus tarn posteris quam presentibus quod Petrus S o lo -drensis ecclesie || canonicus a Rwdolfo Solodrensi preposito et eius con-fratribus feodum in villa Wedelswi||le aquisivit, tali videlicet condicioneut singulis annis decein et octo solidos nobis, || quoad viveret, inde persolveret,eo autem defuncto in usus ecclesie cederet; si etiam censum non daret velfeodum aligenaret nichil in feodo haberet. Accidit autem, quod CotfridoSolodrensi burgensi exposuit, qui cum infirmaretur, videns quod vadium malepossedisset, nobis resignavit et mortuus est, Nicolaus vero filius sororis suesciens feodum non posse obtinere Alberto causidico pro viginti Hbris exposuit.Qui infirmitate gravatus nos vocavit. Cui cum nullam procurationem facerevellemus, nisi allodium nostrum nobis resignaret, suam cognoscens iniuriamulterius se non habere iuramento firmavit. Eo mortuo Nantwigus cognatuseius venit, dicens quod ei dedisset, cum infirmari cepisset. Nos vero coramduce Berctholdo querimoniam deposuimus et vicimus testimonio burgen-sium eum iniustam causam fovere; tandem dux consuluit et rogavit ut unummansum allodii haberemus et reliquum predicto Nantwigo 1 usque ad exitumvite sue concederemus, deinde nullus 2 beredum suorum haberet, sed Uberein utilitatem rediret ecclesie. Hanc difnnitionem nos concessimus presente duceet multis aliis ingenuis hominibus, presentibus etiam ministerialibus ducisHugone de Eigistorf, Heinrico de Chrohtal, Rwdolfo de Chopingen et multisalliis; burgensibus etiam Brunone, Luiprando, Burchardo, s Burchardo etHugone fratre suo, Rwdolfo et Bemhero fratre suo, Rwdolfo Mwncen, Con-stantino et Alberto fratre suo, Petro, Marco, Reinhero, Johanne, Wilelmo,Friderico et multorum ahorum. Et ne heredes commutare possint sigillo ducispresens cartula impressa est.
Orig. (Perg.) St.-A. Solothurn. — S. (dasselbe wie Tfl. I, 2) angeh.Drucke u. a.: Soloth.Wbl. 1824, S. 415; Oberrh. Zs. XIII, 172f.; Zeer-leder I, 132.
1 Nantgwigo Orig., aber das erste g durch einen Punkt darunter wieder getilgt. —2 verb. aus ad nullum. — * Von hier an auf der Rückseite des Pergamentblattes.
2*