(203) * (2.) Den Adelaar vliegende naar de Zonn, eene Duyve metde Olyf-Tack komt hem te Gemoet in eenen HeemelschenStraal, en spreekt:Magnanimos Aquila actus siste, & cernere Phoebum,En pax sit populo, REX FRIDERICE TUO!O kloeken Adelaar! Doordringt niet meer de Wolcken;De Vreed, siet daar, keert te rug, verleent die aen U Volken3.) Het Frucht-Hoorn.Plangentes sistas, Calcaria fundere luctus,Perdita qui reddet, Rex FREDERICUS adest.Houdt op geruineert droef Calcar al u Weenen,Groot Koning FREDERIC zal u haast Troost verleenen4.) Eene Comêt-Sterre en den Vogel Phœnix.Facta canent Heroum tot quotquot in Orbe Magistri;Dixero Phoenicem, FREDERICUM altramque Cometam.Gaat heen, gy groot Poët, met Dichten en u Veerssen!Men willt dees niet in Schoen, veel minder in zyn Keerssen.Segt maar als ick: FREDERIC is Phoenix en Comêt;Dit overtrefft Vernufft en de Zinnen van Poët!5.) Den Ancker. Lemma: IN TE REX SPERAVI, NONCONFUNDAR.Anchora non fallens, nautarum pectora firmat;Anchora tu certa es, REX FREDERICE mihi.Den Ancker is de Hoop, aen Schipper in Tempeeste;Maar op U, FREDERIC! stell ick myn Hoop het meeste.Boven elk Ænigma in separate Rondens: 1. REX. 2. DUX.3. LUX. 4. PAX. 5. ORBIS DECUS.(Nro. 11.) Vor dem Convent der Herren Dominicaner war an einerSeite ein Engel, an der andern Seite die Fama, welche Victoria blies;in der Mitten der Preussische und Römischkäyserliche mit einer goldenenKette zusammen gebundene Adler, worunter dieses Chronicon:Io ! ConCorDla AqVILarVM.FernerCe 2