BRUCHSTUCKE EINER BEARBEITUNG DES ROSENGARTENS. 469
Er Hess sy (1. sich) nie erschreckchen, 244
Waltherr ein gefurster graff ob allen rekgen,Vnd ein lanndtherr zw waxenstain,Ber furcht weder gros noch klain,25 Walltherr Richstw mier mein hertznlaydt,Ich gib dier ein kunigin hochgemaydt,Zw ainem weyb mach ich dierr vnntertan,Die allerpest als Ich sy Inn meynem Reich han,
Kunich gibich Graff Wallther von Waxenstain
(mit dem Scepter in der linken Hand) (trägt als Riese eine Stange in der Rechten)
n V
Anntwort Waltherr von WaxenstainKunig Gibich Hinnwider
Genedigster kunig, Ich habs Ewern khunigklichen genaden vor
gesagt,30 Da maynt ewr gnad Ich war vertzagt,
Ich habs nit darumben than,
Gern will ich den meyn bestan,
Hiett man geuolgt dem Ratt meyn,
Vnd hiett nit der khunigein,35 Yern muetwillen gelan,
Das war weyslicher getan
Annder leytt haben auch khraft,
Vnnser grosse hochfardt macht vns vnsighaft,
Vnnd die Verachtung die wier treyben,40 Ladt gott vngerochen nit beleyben,
Nw habt yer offt gehordt,
Wie Troya wardt Erstordt,
Von wegen hochfardt vnd des vbermuett,
Der thuet hewt noch nymermer guet,45 Doch Es ist geschehen,
Mann soll daz best dartzw yehen,
Herrn yer sollt unerschrökhen sein,
Ich thue ewch die hilffe meyn,
Hie manndt Hillibrant der maisterHertzog Dietlieb von Stey
Hertzog Dietlieb von Steyr nw wolher,50 Vernembt mich lieber herr, 245
Ich bitt ewch yer weit bestan