404 1590 447—448.
sentiunt) quam Hispanorum perniciem non inani prorsus conatutentanda, et Angli ac Scoti, ubi se viresque suas, quae coniunctaevalebunt plurimum, commoverint, maius opinione multorum ilünegocium facessent. Quorum viribus si eorum auxilia accesserintqui non omnibus, ut quidam putant, dormiunt et cunctationispartim suae causas habent non tarn exoptatas sibi quam vi quo-dammodo extortas, sero Hispanos fortassis poenitebit instituti sui;quam tu spem si forte ex praeteriti temporis actionibus inanemexistimabis, illud etiam cogitabis, idem tempus non omnia ferre etrebus maioris momenti plane maturandis longiore tempore opus essenee uni expedire, ut onera viribus maiora in se suseipiat, ne cumludibrio damnum ferat. Neque vero, si in Galliam non ibitur, locaviciniora et ad omnem vindietam oportuniora non sunt, in quaevel medioeres copiae dimissae coelum, quod aiunt, terrae misceantet Parmensi non tarn redeundi difficultatem adaugeant quam spemomnem praeeidant, hinc Germanis urgentibus hinc instantibusGallis. Itaque dubium relinquitur, plusne Parmensi et coniurationiGallicae mora haec profuerit an ad perniciem valuerit, quaeinchoata diutius profecto abesse non poterit. Etsi enim ne antehacquidem consilia sua plane oecultare Hispanus voluit, ea tarnen inmediara irrumpens Galliam ita evidenter ostendit, ut ne stupi-dissimi quidem iam dubitare videantur, bominem natura ambi-tiosissimum ex multorum aliorum ruins nova sibi regna atqueimperia extruere conari; quod ipsum si forte vim tantam nonhabere putas, ut motum dignum his temporibus concitare possitin eorum animis, quos tanquam glacie quadara obduetos existimarevideris, sustinebis aliquantulum et ipso eventu haud magno doloretuo refelli te patieris." ....
Bm. Coli. Camerar. XXII. Or.
21.
—- s - 448. Pallavicino an Christian von Anhalt.
Oktober (Verhandlung mit Heinrich IV. Erwartung der deutschen Hülfs-Canter- truppen. Sendung Turenne's.)
bury
Seine französische Reise verlängert durch die Erwartung einerSchlacht, der Parma auswich, um das französische Adelsheer zurAuflösung zu nötigen. „0 quanto all'hora era desiderata l'armatadei reistri e quanto gli ochi d'ogniuno erano convertiti in nie, chein tempo di tanta necessitä non portavo in luogo di essa altro chegli articuli." Verhandelte nach den Abzug Parma's mit dem König,der, von dem guten Willen der Fürsten, besonders Sachsens über-zeugt, mit allen Prinzen und Herrn seines Rats beschloss hierauffür den im nächsten Frühjahr bevorstehenden Krieg seine Hoff-nung zu setzen. Deutschland und England sind nur durch denfranzösischen Tronwechsel vor dem gegen eines von beiden beab-sichtigten Angriff Spaniens bewahrt geblieben. Philipp IL hates aber mit einer Nation zu tun, die „inanti che sia perita osoggiogata, consumerä al certo le arme spagnuole", besonderswenn sie von den Nachbarn unterstützt wird; „si tosto ch'ellasentirä Tarmata dei reistri, sarä tutta in arme a cavallo pronta