21lodio vel retinere vel repudiare deberent, & nihilominus hieo ratio nonfuit sufficiens ad agnatos taliter obligandos, ergo nec potest esse sufficiensad filium juxta tenorem decreti cit. vinculandum. Alia itaque debet esseratio, cur filius ultimi vasalli non, & tamen agnatus feudum retinere, &allodium repudiare audeat: nulla vero adaequatior dari potest, quam haec,quod filius beneficio patris, & quidem titulo universali in feudo succedat§. XII XIII), succedens titulo universali autem partem haereditatis adire,& partem repudiare non possit.§. XVII.Etiam in germania successio in feudo non minus cum successione in allodioconjuncta est.um filius etiam secundum jus germanicum obligetur ad feudum unacum allodio retinendum vel repudiandum, magis controversum videtur.Communio fere feudistarum opinio est, de jure germanico licere silio hae-reditatem patris allodialem repudiare & feudum retinere, eoquod in jur.prov. Saxon. (a) expresse cautum: Hat ouh ein Man einen Sun, der sinLenerbe ist, und nicht sin Erbe nach Lantrecht, her beheldet doch sines VaterGebuide uf sine Lene mit mereme Rechte, den der sin Erbe ist nach Lant-rechte. Ad hunc textum autem respondet. HARTMANNUS PISTORIS (b)quod textus “in d. art. 21. commode intelligi possit illis de casibus, in" quibus textus II. f. 45. locum non habet, utpote quando filius vivente“ patre renunciavit haereditati paternae vel haereditas alioquin ipsi delatanon esset. Atque ita textum interpretatus est D. Ludovicus Fachs in"quodam suo consilio, quod quia germanico sermone conscriptum est,"his addere non placuit. Ut proinde ex hisce perspicuum fiat, jus saxo-nicum ita clarum non esse, ut juris communis correctionem introduce-re possit". Obscuritatem dicti textus AUGUSTUS Elector Saxoniae (c)non minus hisce fallus est: Aber nach Sachsen Recht wollen's etlichedafür halten, daß dem Sohn indistincte frey seye sich des Vaters Erb-zu äußeren, und das Lehngut zu behalten. Quidquod in jure feud. Saxou.(a) Lib. 2. art. 21. solent quoque feudistae hue plerumque allegare J. P. S. lib. 1. art.9. J. f. S. art. 55. J. f. A. Cap. m. 70. §. 4. ubi definitur, quod filius non debeat factumpatris præſtare. Verum an & in quantum filius factum patris intuitu feudi ab hoc alio-nati præſtare debeat, eſt quæſtio omnino diverſa ab hac: num filius repudiato allodio ſuc-cedere possit in feudo? ideoque & nonnulli feudistæ, qui filium obligant ad feudumcum allodio vel retinendum, vel repudiandum, nihilominus illum liberant ab obligationspræstandi factum defuncti patris.(e) In suis Constitutionibus Part. 2. const. 47. apud Carpzov. in definit. for.